RĔFELLO, is, felli, ere, a. Prouver la fausseté d’une chose, réfuter. Syn. Redarguo, refuto. )( Confirmo. Adv. Palam, studiosissime. Phras. Ejus argumenta facile refellam, je renverserai facilement ses arguments. Criminationem totam nullo negotio dissolvam; diluam, quæ objecit; propugnaculum istud, quo contra impetus meos se usurum putat, facile dejiciam. Objecta facile infirmabo et convellam; eam illius opinionem ratio convellet, oratio labefactabit; veritas denique extorquebit; argumenta ejus facile obruam, proteram, prosternam. Sententiam hominis facile frangam; tela ista haud difficulter repellam; faxo brevi, ut argumenta ejus universa corruant, irrita reddantur. Cf. [Refuto]. Usus: Refellere et coarguere mendacium alicujus. Ea exemplis magis quam argumentis refelles, vous réfuterez cela plutôt par des exemples que par des arguments. Moribus oratio refellitur, il fait par sa conduite la critique de ses discours.
RĔFERCĬO, is, fersi, fertum, cire, a. Remplir, bourrer; entasser. Syn. Repleo. Adv. Peranguste. Usus: Animos vulgi superstitionibus, sermonibusque aures refercire, rebattre, assourdir les oreilles par ses discours.
RĔFĔRO, fers, tŭli, lātum, erre, a. Porter, placer; emporter; rapporter. Syn. Reveho, reporto, reduco. Adv. Aperte, callide, cumulatissime, identidem, magnopere, occulte, pariter, publice, recte, separatim, simpliciter, vere. Usus: 1. Pedes me referunt in Tusculanum. 2. Renuntio, rapporter, relater. Misit, qui nuntios exciperent et ad se referrent. 3. Revoco, réproduire, faire revivre. Veterum consuetudinem, laudem, legem referre. 4. Reddo, rendre, payer. Meritam debitamque gratiam referre. 5. Adscribo, describo, transcrire, enregistrer. Aliquid in commentarium, tabulas, volumen, codicem referre. Referre in deos, in deorum numerum. Rationes ad ærarium referre. 6. Ad deliberandum propono, faire un rapport, proposer; s’en rapporter à. De re aliqua ad senatum; de rebus obscuis ad Apollinem; de religionibus ad sacerdotes referre. Ad alium, ad alterius arbitrium referre. 7. Respondeo, répondre, répliquer. Hoc ego non ad meam defensionem attuli, sed illorum defensioni retuli. 8. Dirigo, rapporter. Omnia sua consilia ad gloriam; ad voluptatem referre omnia. 9. Similis sum, rappeler. Vultu patrem refert, moribus avum. 10. Converto, revertor, revenir. Se ad intermissa studia litterarum referre. Animum, oculos in aliquem referre, reporter ses regards et son attention sur qqn.
RĔFERT, n. et imp. Il est utile, il est bon, il importe. Syn. Interest, ad rem pertinet. Phras. Mea quidem id parum refert, cela m’importe peu. Rebus tuis sunt illa conjunctiora; ad rem meam nihil interest. In eo fortunæ meæ positæ non sunt. Nihil ad me ista. Non est, cur ea de re me angam, discruciem. Mihi isthic neque seritur, neque metitur; utcumque fuerit, haud in magno equidem ponam discrimine. Cf. [Interest]. Usus: Tua id maxime refert. Parvi refert abs te dici.
RĔFERTUS, a, um, part. v. Refercio. Plein, rempli, comble. Syn. Confertus, plenus. Usus: Locuples et referta domus, bonis omnibus abundans et affluens.
RĔFERVĒO, es, ere, et RĔFERVESCO, is, ere, n. Être très chaud; bouillonner, rejaillir. Usus: Jam quasi refervescit oratio. Sanguis refervet vel refervescit.
RĔFĬCĬO, is, fēci, fectum, ere, a. Refaire, rétablir, restaurer, améliorer. Syn. Reconcinno, recreo, restituo. Phras. Corpus reficere, remettre, ranimer le corps. Corpora curare; corpus cibo potioneque firmare; famem sitimque cibo et potione depellere; firmare cibo vires, instaurare. Cf. [Cibus]. Usus: Nihil est jam quo nos reficiamus, aut ubi lapsi resistamus. Cum animus se a forensi strepitu refecerit et recreaverit. Reficere ædes quæ vitium fecerant. Refecta spe, ayant repris espoir. Reficit me ac recreat tua epistola. Cf. [Recreo].
RĔFĪGO, is, xi, xum, ere, a. Détacher; enlever; abroger, annuler. Syn. Rescindo, infringo, revello. Usus: Acta Antonii legesque refixistis. Num figantur rursus tabulæ quas vos decretis vestris refixistis.
RĔFLĀTŬS, ūs, m. Souffle; vent contraire. Syn. Contrarius, adversus, reflans ventus. Usus: Naves reflatu Uticam actæ. Fortunæ reflatus semper timendus.
RĔFLECTO, is, xi, xum, ere, a. Ramener, détourner, apaiser. Syn. Revoco, sedo. Usus: Animum ad vindictam incitatum reflecto et revoco. Cf. [Flecto], [Recordor].