RĔNUNTĬĀTĬO, ōnis, f. Action d’annoncer, de faire savoir, publication, annonce. Syn. Nuntiatio. Usus: Suffragiorum renuntiatio.

RĔNUNTĬO, as, avi, atum, are, a. Rapporter, annoncer, faire savoir, dire, exposer. Syn. Significo, nuntio, expono; nuntium remitto. Adv. Auspicato. Usus: 1. Legati rem gestam renuntiarunt. 2. Pronuntio, faire un rapport officiel, proclamer. Aliquem renuntiare consulem. 3. Remitto nuntium, congédier, abandonner, se dédire. Alicui hospitium, conductionem, refuser l’hospitalité, rejeter une adjudication. Societatem, pactionem renuntiare. Cf. [Nuntio].

RĔNŬO, is, ŭi, ere, n. et a. Refuser, ne pas consentir, ne pas admettre. Syn. Aspernor, repudio, adversor. Cf. [Nolo].

RĔOR, reris, rătus sum, reri, d. a. Avoir calculé, estimer, croire, penser. Syn. Puto, arbitror, censeo. Usus: Quos quidem plures, quam rebar, esse cognovi. Nam, reor, non ullis, si vita longior daretur, posset esse jucundior.

RĔPĀGŬLA, ōrum, n. pl. Verrou d’une porte; barrières, obstacles. Syn. Vectes, quibus januæ clauduntur. Usus: Omnia pudoris, juris repagula convellere, perfringere, effringere, toutes les barrières de la pudeur et du droit.

RĔPANDUS, a, um, Cambré, retroussé. Syn. Incurvus, reflexus.

RĔPĂRĀTĬO, ōnis, f. Rétablissement. Usus: Regni reparatio.

RĔPĂRO, as, avi, atum, are, a. Rétablir, réparer. Syn. Recupero, iterum acquiro. Cf. [Renovo].

RĔPASTĬNĀTĬO, ōnis, f. Seconde façon donnée à la terre, second labour, binage. Syn. Secunda occatio.

RĔPĔDO, as, avi, atum, are, a. Reculer, rétrograder. Usus: Domum cum laude repedandum.