RĔTRACTO, as, avi, atum, are, a. Remanier, retoucher, revoir. Syn. Revoco. Usus: Locus ille a me retractabitur, je retoucherai ce passage. Retractando dolorem vulnerum augemus, nous augmentons notre douleur en y revenant. Sive retractabis, sive properabis, pereundum est, que tu le veuilles ou que tu ne le veuilles pas, il faut mourir. Cf. [Revoco].

RĔTRĂHO, is, xi, ctum, ere, a. Retirer, reprendre, rappeler. Syn. Abstraho; revoco. Adv. Non sane, facile proficiscentem. Usus: Retrahere aliquem a cœpto. A turpi consilio, a scelere retrahere aliquem et revocare.

RĔTRĬBŬO, is, ŭi, ūtum, ere, a. Rendre, restituer. Syn. Rependo, refero. Usus: Retribue, quod debes. Cf. [Reddo].

RĔTRŌ, Par derrière, derrière. Syn. A tergo, post tergum, ab tergo, post. Phras. Hostis retro cessit, l’ennemi recula. Hostis pedem retulit; se recepit; receptu sibi consuluit; retro abiit. Usus: Tam longe retro respicere non possum. Pergeret protinus; quid retro et a tergo fieret ne laboraret, qu’il continuât d’aller en avant, sans s’inquiéter de ce qui se passait par derrière.

RĔTRORSUM, En sens inverse, réciproquement. Usus: Retrorsum vicissim ex æthere aer oritur, de nouveau et réciproquement l’air se forme du feu.

RĔTRŪDO, is, di, sum, ere, a. Pousser en arrière, faire reculer. Usus: Deorum simulacra retrusa, statues des dieux cachés.

RĔTUNDO, is, tŭdi, tūsum, ere, a. Émousser; affaiblir, atténuer. Syn. Obtundo. Adv. Belle. Usus: Sermones, improbitatem alicujus, districtos in rempublicam gladios retundere. Cf. [Repello].

RĔUS, i, m. Accusé, prévenu; coupable. Syn. Is qui causam dicit; qui lege aliqua tenetur; qui aliqua culpa erroris tenetur humani; qui arguitur; de cujus re disceptatur; qui de capite, civitate, fortunis dimicat; is unde petitur; sons, nocens. Epith. Afflictus, humilis, improbus, innocens, invidiosus, locuples, mœstus, nobilis, nocens, perditus, turpis. Phras. Certe reus est, certainement il est coupable. Culpa tenetur; in culpa est; est quædam in illo culpa; culpa nonnulla in eo hæret, residet; culpa ejus facinoris in illo consistit; incurrisse in id crimen hominem dubitat nemo; in ea noxa fuisse hominem pro comperto est; versari in ea culpa; eo facinore contaminatum esse; in reos referendum nemo dubitat; haud expertem criminis, culpa non vacare certum habeo. Crimen non quisquam certius subiit; culpam sine dubitatione sustinet. Usus: Aliquem capitalis rei, de furto reum facere, agere, peragere. Inter reos referre. Criminis se reum pro aliquo supponere. Sontibus, reis opitulari.

RĔVĔHO, is, xi, ctum, ere, a. Ramener, transporter. Usus: Sed paulo longius ad superiorem ætatem revecti sumus, nous sommes remontés à une époque un peu ancienne.

Rĕvēlātĭo, ōnis, f. Révélation. Syn. Divinus admonitus. Phras. Ista per revelationem intellexit, il a compris ces choses par révélation. Divino admonitu; cœlesti admonitu, DEO aperiente, divinitus cognovit; ista DEO patefaciente, manifestante cognovit; ejus rei notitiam e cœlo hausit, accepit.