RHĒTŎRĬCA, æ, f. L’art oratoire, la rhétorique. Syn. Ars rhetorica, rhetorum ars, disciplina dicendi; vis oratoria, oratoris facultas, ratio dicendi, copia dicendi. Epith. Forensis, paulo hebetior, similis palmæ. Usus: Scripsit artem rhetoricam Cleanthes. Rhetoricam palmæ, dialecticam pugno similem Zeno voluit.

RHĒTŎRĬCĒ, En orateur, en rhéteur. Syn. Rhetorum more, copiose, ornate, splendide. Usus: Rhetorice mavis, an dialectice disputem? Préféres-tu que nous discutions en rhéteurs ou en dialecticiens?

RHĒTŎRĬCUS, a, um, De rhéteur. Usus: Exercitationes, libri, artes rhetoricæ.

RHYTHMUS, i, m. Rapport, symétrie, nombre, cadence. Syn. Poetæ lyrici, musici, numerorum, qui Græcis ῥυθμοι (rhythmi), studiosiores.

RĪCĪNĬUM, ĭi, n. Petit voile. Vestimenti genus.

RICTŬS, ŭs, m. Bouche ouverte (surtout pour rire). Syn. Os minax et hians.

RĪDĔO, es, rīsi, rīsum, ere, n. et a. Rire; se moquer de. Syn. Risum edo; derideo, irrideo. Adv. Familiariter, docte, vehementius, valde. Phras. 1. Omnes ad hæc risere, à ces paroles, tout le monde se mit à rire. Maximus ad hæc omnium risus est consecutus; nemo tenebat risum; risus omnibus obortus est; cachinnos sustulere omnes; risu pene corruere; risu prope emortui sunt; risu excepere ista plerique; in risum effusi omnes. 2. Nos interea ridemur, cependant on se moque de nous. Interea fabula sumus; in ora hominum pro ludibrio abimus; deridiculo habemur. Cf. [Irrideo]. Usus: Risi imprudentiam hominis. Risi “nivem atram” teque hilariesse animo et prompto ad jocandum gaudeo, j’airi de ta “neige noire”, et je vois avec plaisir que tu es gai et disposé à plaisanter.

RĪDĬCŬLĒ, D’une manière plaisante; ridicule, risible. Syn. Facete, perridicule, joco. Usus: Quidam ridicule insanus.

RĪDĬCŬLUM, i, n. Plaisanterie, bouffonnerie, mot plaisant, spirituel. Syn. Jocus, facetiæ, digna res quæ omnium irrisione ludatur. Epith. Civile, frequens, impatiens, lentum, subobscœnum. Usus: Vitabit ridicula quæsita nec ex tempore ficta, sed domo allata, quæ plerumque sunt frigida.

RĪDĬCŬLUS, a, um, Qui fait rire; plaisant, risible, comique. Syn. Jocularis. Epith. Petulans. Usus: Facie magis, quam facetiis ridiculus, homme dont la personne (la face) est plus amusante que les facéties. Homo perridiculus.