RĬGĔO, es, ere, n. Être roide, dur, engourdi par le froid. Syn. Conglacio, congelo. Usus: Aut frigore rigent, aut calore uruntur. Vestes gelu rigent. Cf. [Frigus].

RĬGĬDUS, a, um, Roide, droit, tendu; gelé, glacé. Syn. Durus, severus, austerus, ferreus, præfractus, acerbe severus. Usus: Aves rigidis cruribus, procero rostro. Cf. [Severus].

RĬGO, as, avi, atum, are, a. Arroser. Syn. Respergo, irrigo, aquarum inductione terræ fecunditatem do. Usus: Isti cum se fontes esse dicant, et omnia rigare debeant ingenia, ceux-ci disent qu’ils sont les sources où doivent s’abreuver tous les esprits. Nilus Ægyptum rigat.

RĪMA, æ, f. Fente, crevasse. Syn. Hiatus. Phras. Paries rimas agit, le mur se lézarde. Vitium facit; labem ducit. Cf. [Hiatus]. Usus: Ne inferciat verba orator, tanquam rimas expleat, comme s’il bouchait des fentes.

RĪMOR, aris, atus sum, ari, d. a. Fouiller, sonder, rechercher, scruter. Syn. Scrutor, inquiro. Cf. [Indago], [Meditor].

RINGOR, eris, rictus sum, ngi, d. n. Grincer des dents.

RĪPA, æ, f. Rive d’un fleuve. Syn. Littus, ora. Epith. Aversa, contraria, viridis, opaca. Usus: Fluvium extra ripas redundantem coercere. In viridi et opaca ripa obambulare. Viridissimi riparum vestitus. Impetus aquæ ripas alluentis.

RĪSŬS, ūs, m. Rire; moquerie. Syn. Cachinnus. Epith. Magnus, maximus, mediocris. Phras. 1. Risum commovit, il excita le rire. Risum excitavit; cachinnum commovit; risum movit omnibus; risum fecit; risum omnibus excussit, elicuit; solutissimum risum movit; in risum convertit. 2. Risum comprimere non potui, je ne pus m’empêcher de rire. Risum tenere, continere non potui; non potui, quin risum ederem, cachinnum tollerem; obstinatum silentium in risum transferrem; in effusos risus solverer; temperare mihi a risu non poteram. Cf. [Rideo]. Usus: Risum captare, quærere. Risum edere. Risu corruere, emori.

RĪTE, De la bonne manière, avec raison, bien. Syn. Recte, modo ac ordine. Usus: Nihil rite, nihil more institutoque perfecit. Cf. [Recte].

RĪTŬS, ūs, m. Coutumes religieuses, cérémonies, rites; usage, coutume, façon. Usus: Mos, consuetudo rata et firma, præcipue sacra, institutum vetus. Epith. Optimi, patrii, Usus: Ex ritu patrio deos colere. Ritu pecudum vivere, vivre à la manière des brutes. Variis ritibus fana dedicantur. Cf. [Cerimonia].