RĪVĀLIS, is, m. Rival. Syn. Æmulus, competitor. Cf. [Æmulus].
RĪVĀLŬTAS, ātis, f. Rivalité. Syn. Æmulatio. Cf. [Æmulatio].
RĪVUS, i, m. Petit cours d’éau, ruisseau. Syn. Rivulus. Usus: Rivorum a fonte deductio. Rivulus arcessitus et ductus ab ipso capite.
RIXA, æ, f. Dispute, querelle, différend. Syn. Turba, jurgium, verbosa et plena jurgii contentio. Epith. Nova, magna. Phras. Rixam excitare, provoquer une dispute. Rixam concire, concitare; certamina serere; in disceptationem aliquos trahere. Cf. [Contentio], [Jurgium]. Usus: Nostræ Academiæ cum veteri magna rixa est. In quorum rixam si quis incurrerit. Cf. [Certamen].
RIXOR, aris, atus sum, ari, d. n. Se quereller, contester. Syn. Contendo, jurgor. Usus: De amicula rixantur. Cf. [Contendo].
RŌBŎRO, as, avi, atum, are, a. Fortifier, consolider, corroborer. Syn. Corroboro, confirmo. Usus: Ut hæc auctoritate sua roboraret. Cf. [Confirmo].
RŌBUR, ŏris, n. Dureté, solidité, force; chêne très dur, rouvre. Syn. Vis, firmitas, virtus, nervi, firmamentum; quercus, lignum durissimum. Epith. Firmissimum, incredibile animi. Usus: Quantum in animo cujusvis roboris est et nervorum. Copiarum robur deletum est, nos meilleurs soldats ont été détruits. Milo incredibili animi robore septus. Animi invicti magnitudo et robur. Cf. [Vires].
RŌBUSTUS, a, um, Dur, fort, solide comme le chêne. Syn. Fortis, valens, nervosus, lacertosus, maximis corporis viribus. Adv. Bene. Phras. Robustiorem illo vidi neminem, je n’ai vu personne de plus robuste que lui. In quo plus roboris, firmitatis, virium inesset; qui firmior esset a viribus; qui virium firmitate præstaret; qui corporis robore anteiret; qui viribus magis valeret; in quo tam eximia virtus virium; cui tantum roboris et nervorum, cognovi neminem. Cf. [Fortis]. )( Confectus. Usus: Robustioris jam impietatis est. Malum inveteratum fit robustius. Audax et robustus satelles. Cf. [Firmus].
RŌDO, is, rōsi, rōsum, ere, a. Ronger. Syn. Corrodo, arrodo, exedo. Usus: 1. Mures noctem et diem rodentes aliquid. 2. Carpo, mordre, déchirer, attaquer, désigner. Qui aliquem in convivio rodunt, in circulis vellicant, ubique carpunt.
RŎGĀTĬO, ōnis, f. Demande, prière, sollicitation. Syn. Rogatus, obtestatio, preces. Epith. Consularis, gratiosissima, justa, sceleratissima, similis, tribunitia. Usus: 1. Ego Curtium rogatione tua diligo. 2. Lex, loi proposée; proposition ou projet de loi. Rogationem ferre, perferre, promulgare. Rogationi intercedere. Rogationem abrogare. 3. Interrogatio, interrogation. Chrysippus quadam rogatiuncula delectatur.