RŎGĀTOR, ōris, m. Celui qui propose une loi, auteur d’un projet de loi; solliciteur de suffrages. Syn. Qui rogat, petit, quærit; qui cistas defert, colligendis per tribus suffragiis. Epith. Justus. Usus: Vos rogatores, vos diribitores, vos custodes fuistis tabularum.
RŎGĀTŬS, ūs, m. (abl. sing. tantum) Demande, prière. Syn. Rogatio, oratus. Usus: Meo rogatu rem impetravit.
RŎGO, as, avi, atum, are, a. Demander en priant, solliciter, prier; interroger qqn au sujet de qqche. Syn. Oro, precor, quæso, deprecor, obsecro, obtestor, interrogo, ex aliquo quæro. Adv. Acrius, arroganter, auspicato, blande, breviter, diligenter, contumaciter, familiariter, etiam atque etiam, iterum et sæpius, magnopere, modeste, nominatim, penitus, precario, proprie, prorsus tacite, vehementer. Phras. 1. (Rogo te per omnia, Vulg.), je vous en supplie par ce que vous avez de plus cher. Hoc te vehementer rogo, imo obsecro; hoc maxima obtestatione a te oro; hic ego imploro fidem tuam; hoc te summis precibus obsecro; ad pedes tuos stratus, jacensque supplico, supinas hic manus tendo infimisque a te precibus contendo; hic ego te flens obtestor, neque te unquam fatigare precibus desinam; rogo te, quam studiose possum; id a te maximopere pro summa nostra conjunctione peto quæsoque; id a te precibus etiam atque etiam exposco; valde hoc et ex animo a te contendo; hoc te infimis oro precibus. Hoc a te ita postulo, ut majore studio magisque ex animo petere non possim. Hoc ego per hanc te dexteram oro; per tuam te fidem oro atque obsecro. Hoc a te ita postulo ac contendo, ut nihil magis unquam; tanquam fortunæ meæ omnes in eo sitæ, positæ, repositæ, locatæ essent; tanquam id ejusmodi esset, ut rationes meæ ex eo unice pendeant; tanquam in eo mihi essent omnia. 2. Concede, quæso, quod te rogo, accordez-moi, je vous prie, ce que je vous demande. Sit, quæso, precibus meis apud te locus; facilem, oro te, precibus te meis præbe; ne me rogantem suppliciter a te rejice; sine me istud a te impetrare; da, largire hoc precibus meis. Sine te exorem, quodque a te singulari studio contendo, imperti. 3. Rogavit illum vehementer, il le pria avec beaucoup d’instances. Precibus cum illo egit quam diligentissimis; preces suppliciter admovit; magnis ab illo contendit precibus; ad ejus pedes supplicem se abjecit; in pedes abjectus supplicem vocem misit; passis manibus flens imploravit; infimis precibus obsecravit. Cf. [Oro]. Usus: Hoc beneficium ita te rogo, ut majore studio non possim. Sententiam ejus rogavi. Hæc ego de te rogo.
RŎGUS, i, m. Bûcher funèbre. Epith. Ardens, exstinctus. Usus: Metellum filii in rogum posuere. Bona existimatio nos usque ad rogum comitetur.
RŌRO, as, avi, atum, are, n. et a. Tomber (en parl. da la rosée); arroser, mouiller. Usus: Rorantia pocula, coupes qui présentent le vin par gouttes.
ROS, rōris, m. Rosée. Usus: Nocturnum rorem excipiunt.
RŎSA, æ, f. Rose. Usus: Cum rosam videret, tunc incipere ver autumabat. Sertis redimiri et rosa, se couronner de roses.
ROSTRĀTUS, a, um, Garni, armé d’un éperon. Usus: Navis rostrata.
ROSTRUM, i, n. Bouche, bec, gueule des animaux. Syn. Os avium aut aliorum animalium. Usus: Avis corneo proceroque rostro. Aduncitas rostrorum. Sus rostro humi litteram impressit. Rostrum canis. Rostrum in camelis. Rostra navium. De rostris descendere, suggestu oratorum Romæ, descendre des Rostres, tribune aux harangues, ainsi appelée à cause des éperons qu’on y avait fixés et qu’on avait détachés des navires capturés l’an de Rome 416.
RŎTA, æ, f. Roue. Syn. Orbis. Epith. Fervida. Usus: Fortunæ rotam pertimescere.