RŎTUNDĒ, D’une manière arrondie, achevée; élégamment. Syn. Concinne, explicate.
RŎTUNDO, as, avi, atum, are, a. Arrondir. Syn. Rotundum facio. Usus: Orbem rotundavit ad volubilitatem, (DIEU) arrondit l’univers pour lui permettre de tourner.
RŎTUNDUS, a, um, Rond, arrondi. Syn. Globosus. Usus: Stellarum rotundi ambitus, quarum motus in orbem circumferuntur. Forma urbis rotunda, quod eam flumen pene ut circino circumductum, ambiat. Forma rotunda ullam negat esse pulchriorem Plato. Rotundus orator Thucydides, élégant. Apta et quasi rotunda verborum constructio, structure pour ainsi dire ronde, arrondie.
RŬBENS, entis, omn. gen. Qui est rouge; qui rougit de pudeur et de modestie. Syn. Ruber.
RŬBĔO, es, ere, n. Être rouge; rougir de honte. Syn. Erubesco, pudet. Usus: Rubeo, mihi crede. Sed jam scripseram: delere nolui, j’en rougis, croyez-moi; mais ma lettre était finie, et je n’ai pas voulu effacer.
RŬBER, bra, brum, Rouge. Syn. Rubens. Usus: Mare rubrum.
RŬBĬCUNDUS, a, um, Rubicond, rouge. Syn. Rubore plenus.
RŪBĪGĬNŌSUS, a, um, Rouillé. Syn. Rubigine plenus.
RŪBĪGO, ĭnis, f. Rouille. Syn. Ærugo.
RŬBOR, ŏris, m. Rougeur; pudeur, modestie. Usus: Pudorem rubor consequitur. Fusus et candore mixtus rubor. Verborum obscœnitate vitanda præstare ingenuitatem et ruborem suum, faire preuve de décence et de délicatesse en évitant les expressions déshonnêtes. Rubore suffundi, être couvert de honte.