RŬBRĪCA, æ, f. Terre rouge. Syn. Terra rubra. Usus: Rubrica delibutus.

RŬBUS, i, m. Framboisier.

RUCTO, as, avi, atum, are, a. Roter de qqche, le vomir; exhaler en rotant l’odeur de qqche. Syn. Cruditatem exhalo. Usus: Ructans et nauseans. Alicui in os ructare.

RUCTŬS, ūs, m. Rapport, rot. Syn. Cruditatis exhalatio. Usus: Stoici aiunt crepitus æque ac ructus liberos esse oportere. Cruditatis signa sunt crebri ructus.

RŬDENS, entis, m.; gen. pl. rudentium, Câble, gros cordage. Syn. Anchorarius funis, ora. Usus: Rudentis explicatio. Oras et rudentes solvere.

RŬDĪMENTUM, i, n. Apprentissage, début, rudiments. Usus: Sunt hæc rudimenta et incunabula virtutis. Rudimentum aliquod ponere, achever son noviciat, son apprentissage.

1. RŬDIS, e, gen. com. Qui n’est pas travaillé, brut; inculte, grossier; inexpérimenté. Syn. Imperitus, indoctus, ignarus, inscius, tiro; hebes, tardus, stupidus, bardus, agrestis, impolitus. )( Exercitatus. Adv. Omnino, plane. Phras. Rudis es adhuc, vous êtes encore novice. Rudis es ac hospes in ea re; novus, plane peregrinus in rebus es; rerum insciens, ignarus es; in ea re adhuc tiro es; ab usu rerum imparatus; usu parum doctus; in tractandis rebus minime versatus es. Usum rerum nondum habes; ad hanc rem assuefactus, consuefactus non es. Nondum exercitatus in re; usu non bene firmatus, confirmatus; inexercitatus tantam rem aggrederis. Cf. [Imperitus]. Usus: Multitudo imperita et rudis. Rudis in jure civili. Rudis et ingenii expers. Homo sine sensu, sine sapore, elinguis, rudis, tardus. Rudem me et integrum discipulum accipe et ea quæ requiro doce, prenez-moi comme un disciple tout neuf, qui n’est imbu de rien, et apprenez-moi ce que je vous demande. Cf. [Stupidus], [Discipulus].

2. RŬDIS, is, f. Baguette. Syn. Virga, qua donabantur emeriti gladiatores, et qui vacationem a munere aliquo accipiebant. Usus: Tam bonus gladiator, tam cito rudem accepisti? Quoi, bon gladiateur comme tu l’es, tu as reçu si tôt la baguette (ton congé)? Rude aliquem donare, donner à qqn son congé. Gladiatores ad rudem compellere.

RŬDO, is, ere, n. Braire. Syn. Asinorum vocem mitto.