RŪGA, æ, i. Ride. Syn. Cutis a senectute contracta. Usus: Hic rugis nos et supercilio decepit.
RŪGŌSUS, a, um, Rugueux, ridé. Usus: Rugosi senes.
RŬĪNA, æ, f. Chute, écroulement, ruine. Syn. Casus, pernicies, pestis, exitium. Epith. Magna, nimia, propria alterius legibus. Phras. 1. (Fortunarum omnium ruinam passus sum, Vulg.), j’ai perdu tous mes biens. Mearum omnium fortunarum jacturam feci; fortunarum omnium, rei familiaris naufragium feci; perierunt omnes fortunæ meæ; afflictæ, eversæ, exstinctæ, perditæ, profligatæ sunt res omnes meæ; et industriæ et fortunæ fructus omnes perdidi; ex meis pristinis ornamentis ac commodis nihil reliquum est; actum est de fortunis meis; nihil mihi reliqui fortuna fecit; oppressæ jacent, eversæ fortunæ omnes. Res meæ eo loco sunt, ut eas servare nec salus ipsa possit; evertit me omnibus bonis meis fortuna. Eversus sum fortunis omnibus. Rerum mearum quid jam superest? Quid mihi reliquum fortuna fecit? 2. (Respublica in ruina est, Vulg.), la république ruinée. Respublica periit, concidit, nulla est; formam respublica amisit; actum est penitus de republica. Formam, imaginem, simulacrum veteris reipublicæ nullum agnosces. Communis res ita dilapsa est, ut ne spes quidem ulla ejus restituendæ relinquatur. Rempublicam dudum jam habemus nullam. Deposita est reipublicæ salus. Non adversa tantum, verum etiam penitus eversa reipublicæ fortuna. Tractæ sunt opes, afflictæ vires, amissa dignitas, salus ipsa reipublicæ exstincta. 3. Urbes etiam ruina involvet, la ruine enveloppera aussi les cités. Vi fortunæ aliquando percussæ et prostratæ jacebunt urbes præstantissimæ. Fortunæ viribus perculsæ concident; præclaras etiam urbes florentesque vis fortunæ aliquando perdet, opprimet, affliget, tollet, evertet, exstinguet, delebit. Usus: Ruina nobis impendet, inferetur. Ruina oppressus interiit. Ingentes ruinas edet. Prætermitto ruinas fortunarum mearum, je ne parle pas du délabrement de ma fortune. Non fuit hoc judicium, sed vis, sed ruina ac tempestas, chute, ruine.
RŬĬNŌSUS, a, um, Ruineux, qui menace ruine. Syn. Quod ruinam minatur, quod vitium facit, rimas agit, labem ducit; casui, ruinæ proximus, caducus. Usus: Ædes male materiatæ et ruinosæ.
RŪMĬNĀTĬO, ōnis, f. Action de ruminer, desseins, projets qu’on médite. Syn. Recordatio. Epith. Quotidiana. Usus: Ruminatio quotidiana.
RŪMOR, ōris, m. Bruit, rumeur publique, récit qui circule. Syn. Fama. Epith. Bonus, falsus, firmus, inanis, jucundus, magnus, nuntius, secundus, raucus, plenus timoris. Phras. 1. Rumor est quidem, sed is incertus, il y des bruits qui courent, mais ils sont incertains. Rumores sunt satis illi quidem constantes, sed sine auctore. Sermones exaudiuntur, prorsus tamen incerti, inanes, orti ex voluntate. Sermones dissipantur, sed quibus haberi certa fides non possit. Jactantur hæc sermonibus incertis, et rumore ipso nuntio. Manat in vulgus rumor, sed nullo satis firmo testimonio; sermones audiuntur, sed qui nihil certum sequantur, qui neque nuntiis, neque litteris comprobentur; de quibus incertum, an veritate nitantur; sed quibus dubia fere fides; qui fidem tamen non faciunt. 2. Magnus ubique erat rumor ea de re, on faisait partout grand bruit de cette chose. Res ea in ore erat omnium; in ore omnium versabatur; serpebat hic rumor in dies latius; latius opinione disseminatus erat; manavit ea fama non solum per Italiam, verum etiam ascendit Alpes, et obscure primum serpens, multas provincias occupavit. Sermo per totam civitatem datus erat; manavit ea fama longius, nec jam obscure. Cf. [Fama]. 3. Sunt qui quemvis rumorem temere credant, il y a des gens qui ajoutent foi à n’importe quelle rumeur. Qui rumoribus incertis serviant; auditionem quamlibet pro re comperta habeant; rumores omnes colligant, excipiant, et res incertissimas pro visis renuntient. Sunt qui, quidquid rumoris afflavit, quidquid rumor incertus attulit, pertulit, pro certo habeant. 4. Rumor nunc augetur, nunc minuitur, tantôt la rumeur augmente, tantôt elle diminue. Rumor nunc calet, nunc refrigescit; late manaverat nuper fama, nunc perobscura est. 5. Rumores paulatim deficiunt, les bruits s’apaisent peu à peu. Refrigescit paulatim rumor, raucus fit, sedatur, exstinguitur, moritur. Ejus famæ vix tenues supersunt reliquiæ. Usus: Rumores aucupari; rumorum ventos colligere, rumores excipere, ramasser, recueillir les nouvelles. Rumores spargere, dissipare, répandre des bruits. Rumor ortus est, le bruit s’est répandu. Rumor crescit, calet, la nouvelle se confirme, se répand. Rumor refrigescit, le bruit tombe, disparaît. Cf. [Fama].
RUMPO, is, rūpi, ruptum, ere, a. Rompre, briser, déchirer. Syn. Dissolvo, discindo. Fœdera rumpere. Testamentum rumpere, annuler, casser un testament. Dolore rumpi, mourir de douleur.
RŪMUSCŬLUS, i, m. Bruit, discours, bavardage. Syn. Rumor levis. Usus: Imperitorum hominum rumusculos aucupari.
RŬO, is, ŭi, ūtum, ere, n. et a. Se précipiter, tomber, crouler, se renverser. Syn. Cado, præceps agor vel feror, præcipito; ruinam edo. Usus: Ruere illa non possunt, nisi hæc eadem labefacta motu concidant. Ad interitum voluntarium ruunt, ils se précipitent à une mort volontaire. In agendo ruere et sæpe peccare. Quæ cum accidunt, nemo est quin intelligat ruere illam rempublicam, quand cela arrive, il n’est personne qui ne reconnaisse que c’est une cité perdue sans ressource. Cf. [Cado], [Præceps].
RŪPES, is, f. Rocher, roche. Usus: Cum ex omni parte altissimas rupes haberet, una ea parte aditus patebat. Ex magnis rupibus nactus planitiem, après ces immenses rochers ayant rencontré une plaine.