SĂCRĬLĔGĬUM, ĭi, n. Pillage d’un temple, vol dans un temple. Syn. Furtum rei sacræ. Usus: Sacrilegio se obstringere. Cf. [Sacrilegus].
SĂCRĬLĔGUS, a, um, Qui dérobe des objets sacrés dans un temple. Syn. Impius, sacrorum omnium hostis ac prædo nefarius. Phras. Sacrilegus erat, c’était un voleur d’objets sacrés. Fana expilavit; simulacra sanctissima e delubris religiosissimis sustulit; per scelus et latrocinium signa sanctissima nefario ausu sustulit; religiones maximas violavit; templa depopulatus est; sacella suffodit, incendit, oppressit; fana depeculatus est; templis antiquissimis impias et sacrilegas manus afferre conatus est; templo sanctissimis religionibus consecrato manus sacrilegas admovit, admolitus est. Templorum spoliator et expugnator; sacrorum omnium hostis, religionumque prædo erat.
(Sacristia, æ, f. Vulg.), Sacristie, lieu où l’on serre les objets sacrés et les ornements sacerdotaux. Latine: Vestiarium templi; sacrarium in quo reponitur sacer ornatus et instrumentum; locus instrumenti sacri vel supellectilis sacræ. (Sacrista vel Sacristanus, Vulg.), Sacristain. Latine: Ædituus, custos ædis sacræ.
SĂCRO, as, avi, atum, are, a. Consacrer, sanctifier par la consécration. Syn. Consecro, dedico, inauguro; religiosis cerimoniis augustius aliquid facio.
SĂCRŌSANCTUS, a, um, Déclaré inviolable, sacré. Syn. Religione ac lege inviolatus. Usus: Sacrosanctum in republica esse nihil potest, nisi quod populus sanxisset, il ne peut y avoir de consacrées (inviolables) dans la république que les sanctions du peuple. Ut sacrosancti viderentur. Sacrosanctam vacationem habere.
SĂCRUM, i, n. Sacrifice. Syn. Sacrificium, res divina. Usus: Sacris initiari. Sacra polluere. Sacrum facere. Cf. [Missa], [Sacra].
SÆPE, Souvent. Syn. Frequenter, crebro, identidem, sæpenumero, frequens. Phras. Sæpe in foro est, il est souvent au forum. Multum in foro est; sæpenumero, totos dies, frequentissime in foro versatur; raro a foro abest; quam sæpissime in foro est; forum urget assiduus; frequens in foro est; forum frequentat assidue, aut ut rectius dicam, illic habitat. Usus: Sæpe et multum; semel et sæpius hoc mecum cogitavi. Semel atque iterum ac sæpius. Nimium sæpe id mihi venit in mentem.
SÆPĔNŬMĔRO, Souvent, plus d’une fois. Syn. Sæpe.
SÆVĬO, is, ĭi, ītum, ire, n. Sévir, exercer sa fureur contre qqn. Syn. Sævitiam in aliquem adhibeo, exerceo; crudelitatem in aliquem exerceo, adhibeo; in humiliores libidinose crudeliterque consulo; fœde in captos exerceo victoriam.
SÆVĬTĬA, æ, vel sævĭtĭes, ĕi, f. Fureur, cruauté, rigueur, dureté. Syn. Crudelitas. )( Clementia. Usus: Adhibere in famulos sævitiam. Cf. [Crudelitas].