SĂTĬUS EST, Il vaut mieux. Syn. Præstat, melius est. Usus: Mori satius est quam turpiter vivere. Cf. [Potius].
SĂTOR, ōris, m. Semeur. Syn. Seminator.
SĂTUR, ŭra, ŭrum, Qui a pris suffisamment de nourriture, rassasié. Syn. Plenus, satiatus.
SĂTŬRĬTAS, ātis, f. Rassasiement, satisfaction des besoins physiques. Syn. Satietas.
SĂTŬRO, as, avi, atum, are, a. Rassasier, nourrir. Syn. Expleo, satio. Usus: Explevi animos invidorum, placavi odia imperitorum, saturavi perfidiam perditorum. Sanguine se saturavit civium, il s’est abreuvé du sang des citoyens. Cf. [Satio].
SĂTŬS, ūs, m. Semailles; production, paternité, race. Syn. Satio. Epith. Humanus, primus. Usus: Ex cœli satu terræque conceptu editus. Parentum optimorum satu editus adolescens. Philosophia extrahit vitia et præparat animum ad satus accipiendos, la philosophie déracine les vices et prépare les âmes à recevoir les semences (des vertus).
SAUCĬĀTĬO, ōnis, f. Action de blesser, blessure. Syn. Vulneratio.
SAUCĬO, as, avi, atum, are, a. Blesser. Syn. Vulnero, consaucio, vulneribus afficio. Adv. Graviter, leviter. Cf. [Vulnus].
SAUCĬUS, a, um, Blessé. Syn. Vulneratus, vulneribus affectus, mortifero vulnere ictus. Usus: Medea amore saucia. Saucios et confectos ex acie efferre.
SAXĒTUM, i, n. Lieu pierreux. Syn. Locus saxis plenus.