SARTUS, a, um, Amélioré, réparé. (Jungitur semper adj. tectus). Syn. Incolumis, salvus, integer. Usus: Imperium, rempublicam sartam tectam servare. Amicum ab omni periculo ac detrimento sartum tectum præstare. Cf. [Integer].
SĂTĂGO, is, ere, n. Être dans l’embarras; donner tous ses soins à une chose. Syn. Elaboro, enitor, operam do, magno studio aliquid ago; industriam in re pono; animum in rem vel ad rem adjicio; omne consilium, opem ac operam, curam, studium, diligentiam, laborem ad rem confero; summa ope nitor; omni ope ac opera annitor, enitor; nervos omnes contendo; omnem lapidem moveo; omnes machinas adhibeo; manibus pedibusque conor; cogitationem omnem in re figo, loco; totus sum in ea re; hoc unum spectat mea industria; versor in hoc studio totus, hac in re mens tota ac studium versatur; id unum laboro; ad hoc nervos omnes intendo; id unum nervis omnibus contendo. Usus: Multum rerum suarum satagit. Cf. [Studeo], [Sollicitus], [Applico].
SĂTELLES, ĭtis, m. Garde du corps, satellite; fauteur de, complice. Syn. Stipator, minister, apparitor, custos corporis, potestatis administer; assuetæ corporis custodiæ. Epith. Diligentissimus. Usus: Manlius audaciæ administer et satelles. Scelerum satelles, administer cupiditatum.
SĂTĬĔTAS, ātis, f. Satiété, dégoût, ennui. Syn. Fastidium. )( Cupiditas. Usus: Satietatem afferre, parere, facere, dare; satietate afficere, remplir de dégoût. Satietas rei me cepit, tenet; satietate defatigatus, defessus sum, être accablé d’ennui, de dégoût. Satietati occurrere; satietatem relevare, prévenir la satiété. Satietatem vitare, fugere, fuir l’ennui. Satietatem depellere, vincere, superare, vaincre ses dégoûts. Usus: Studiorum omnium satietas vitæ facit satietatem, c’est la satiété de tous les goûts qui fait la satiété de la vie.
1. SĂTĬO, as, avi, atum, are, a. Rassasier, assouvir. Syn. Saturo, expleo, satietatem affero; satietate afficio; famem expleo, pasco. )( Exhaurio. Phras. Legendo satiari non potuit, il ne put se rassasier de lire. Infinita, inexhausta cupiditas saturari legendo non potuit; expleri mens ejus legendo non potuit; expleta a lectione recedere non potuit; a lectione depelli non potuit; satietatem nullam insaturabilis legendi cupiditas admisit; legendi nulla illum unquam satietas cepit, tenuit. Usus: Satiare odium, explere cupiditates. Auditor ne similitudinis fastidio satietur. Satiari delectatione non possum, je ne puis me rassasier de les contempler (ces merveilles). Frugali cœna naturæ desideria satiare et explere, satisfaire son appétit naturel par un frugal repas.
2. SĂTĬO, ōnis, f. Action de semer, semailles. Syn. Satum. Epith. Æquabilis, perpetua. Usus: Jugera sationum suarum profiteri.
SĂTIS, Assez. Syn. Sat; satis superque; sane. Phras. Sed jocorum satis est, mais assez de plaisanteries. Sed de joco satis est; affatim prorsus; jocorum satis superque; abunde est; satietas nos tandem jocandi capiat. Satur sum jocorum, sed hic finis sit jocandi. Usus: 1. Hæc subtilius, quam satis est, disputantur. Laudis, plusquam satis est, avidus. Satis superque hæc audivimus. Satis est causæ, quare nolimus. 2. Satis accipio, satis do, recevoir, donner une caution. Quibus a prædibus satis accipiet, iisdem ipse, quod peto, satis det. Qui pro sociis transigit, satis dat neminem eorum postea petiturum.
SĂTISDĀTĬO, ōnis, f. Action de donner caution. Syn. Vadimonium. Usus: Sunt aliquot satisdationes secundum mancipium.
SĂTISFĂCĬO, is, fēci, factum, ere, n. Satisfaire à, s’acquitter de. Syn. Impleo, placeo, morem gero; quod debeo, solvo; expleo odium vel cupiditatem; respondeo opinioni, exspectationi, judicio. Usus: Satisfacere officio suo erga aliquem, naturæ, legibus. Amori erga te meo satisfactum puto. Nunquam mihi pro tuis in me injuriis satisfacies. Cumulateque satisfactum est tibi. Vel ex supervacuo satisfecimus.
SĂTISFACTĬO, ōnis, f. Satisfaction donnée née à une personne qu’on a blessée, réparation, excuse. Syn. Purgatio. Usus: Satisfactionem meam non accipis?