SĂPĬENTĬA, æ, f. Intelligence, raison, bon sens; sagesse. Syn. Prudentia, rerum cognitio, philosophia; lumen animi, ingenii, consilii. )( Temeritas. Epith. Admirabilis ac singularis, callida, antiqua, carior, comes naturæ et adjutrix hominis, custos et procuratrix hominis, digna opinione et cognomine alicujus, erudita, excellens perfectaque, gloriosa, incredibilis, pene divina, jucunda, copiose loquens, magna, mater omnium bonarum rerum, moderatrix omnium rerum, nova. Usus: Sapientia est rerum divinarum humanarumque cognitio, ars vivendi, hominis custos et procuratrix, comes naturæ et adjutrix, mater omnium bonorum, moderatrix rerum omnium, qua nihil præstabilius hominum vitæ datum est, la sagesse est la connaissance des choses divines et humaines, etc. Magnam sapientiam consequi. Sapientia munitum esse; sapientia præstare.

SĂPĬO, is, ŭi vel īvi vel ĭi, ere, n. et a. Être intelligent, sage, judicieux. Syn. Intelligo, video, sapientia præditus sum. Adv. Sero, plane. Phras. Si saperes, hæc caveres, si vous étiez sensé, vous prendriez garde à cela. Si quid videres; si satis sanus esses ac sobrius; si via recta reputares tecum; si sana mente esses; si mentem gestares sanam ac sinceram; si mens tibi constaret; si sana mens esset; si quid non modo sapientiæ, sed vel sanitatis haberes; si quid sapientia posses consilioque; si pectus gereres sapientia munitum; si dispiceres satis ac provideres in quæ mala te induas, missa faceres ista. Usus: Puer cum primum sapere cœpit, plusquam cæteri sibi sapere videtur, l’enfant dès qu’il commence à avoir de la raison, à être raisonnable. Tibi semitam non sapis, et alteri viam monstras. Populus est moderatior, quoad sentit et sapit tuerique vult per se constitutam rempublicam, le peuple est assez modéré, tant qu’il conserve le sentiment et le bon sens, et qu’il veut maintenir la forme de gouvernement établie par lui-même. Cf. [Prudens].

SĂPOR, ōris, m. Saveur, goût. Syn. Quod gustatu percipitur. Usus: 1. Voluptas, quæ sapore percipitur. Is non odore, non tactu, non sapore capitur. Cibus boni, grati, jucundi saporis (sapidus, Vulg.). 2. Sal, urbanitas, plaisanterie fine, raillerie de bon goût. Homo sine lingua, sine sapore, sine sensu, stupidus. Sapor vernaculus, manières élégantes, polies.

SARCĬNA, æ, f. Bagage, fardeau. Usus: Alicui sarcinam imponere.

SARCĬO, is, sarsi, sartum, ire, a. Raccommoder, réparer, rétablir. Syn. Reficio, compenso; cursu tarditatem, officiis cessationem corrigo. Usus: Damnum illatum, injuriam sarcire. Crebritate et magnitudine officiorum priorem cessationem sarciam. Cf. [Compenso], [Renovo].

SARCŬLUM, i, n. Sarcloir. Syn. Instrumentum quo segetes sarciuntur, id est, a loliis repurgantur.

SĂRISSA, æ, f. Longue lance des Macédoniens. Syn. Hasta Macedonica.

SARMENTUM, i, n. (sæpius in plurali). Sarment, bois que pousse le cep et que l’on coupe. Usus: Sarmentorum amputatio. Vitis putanda est, ne sarmentis silvescat.

SARRĀCUM, i, n. Chariot de transport. Genus vehiculi.

SARTOR, ōris, m. Celui qui répare. Usus: Sartor satorque scelerum.