* SCRĔĀTŬS, ūs, m. Crachement.
SCRĪBA, æ, m. Écrivain public, greffier, secrétaire. Syn. Scriptor, librarius. Epith. Ædilitius. Usus: Scriba, qui rationes ad ærarium retulit. Scribæ, qui nobiscum in rationibus monumentisque publicis versantur.
SCRĪBO, is, psi, ptum, ere, a. Écrire. Syn. Litteras pingo, formo; litterarum elementa conformo; litterarum formas effingo; litterarum figuras formo, écrire, former des lettres. Litteras conscribo, exaro, do, mitto, écrire une lettre. Litteris consigno, scriptis mando, litteris prodo, publicis monumentis consigno; memoriæ, posteritati prodo; monumentis mando, prodo; memoriæ, historiæ mando; memoriæ, posteritati propago; chartis prodo; litteris mando, consecro; in annales, fastos refero; hominum memoriæ sempiternæ trado; immortalitati trado, mando, commendo, faire une histoire, écrire pour les siècles futurs. Librum conficio, compono, efficio. Phras. 1. Elegante sane charactere scribis, vous écrivez très-bien, votre écriture est élégante. Elementa conformas venustissime, litterarum formas pingis tanquam typis æneis expressas; calamo ad venustissimam speciem typorum proxime accedis; litterarum elementa pingis, formas sane bellissimas; bella, venusta, exquisita, luculenta manus est, quæ ista scriptura persequitur. Nihil in tota scriptione non egregie concinnatum est, ductus bellissimi, litteræ tanta proportione et tam composite mutuo respondentes, versibus præterea paribus intervallis a summa pagina ad imam usque diremptis et nulla omnino in parte vacillantibus, ut velut ad amussim directi, nusquam a recto tramite deflectant lectoremque liberali quadam voluptate demulceant. Non inæquales litteræ, non vacillantes; litterarum formæ non illepidæ aut invenustæ; elementa non tristia ac deformia; figuræ litterarum non fœde, inscite, indecore pictæ, sed velut pictura bellissime concinnata oculis blandiuntur. 2. Scribe ad me sæpius, écrivez-moi plus souvent; (de litteris seu epistolis.) Ne, quæso, litteris parcito; crebris nos litteris appellaro, libet enim tecum garrire, et tametsi pagella altera procedat, tertiam etiam completo; res omnes litteris persequere; quoties ad amicos, eodem etiam oleo ac opera aliquid ad me exarato. 3. Livius res Romanas egregie scripsit, Tite-Live composa une magnifique histoire de Rome; (de libris.) Livius de rebus Rom. egregia scripta reliquit; res Rom. divinitus perscripsit; res Rom. litteris mirifice illustravit; litteris mandavit, consignavit; Rom. nomen scriptis celebravit et illustravit; Romanorum bella pulcherrime contexuit; rerum Romanarum commentarios confecit absolutissimos; res Romanas posteritati litteris prodidit. 4. Docte et erudite scribit, il écrit en savant et en érudit; (de modo et stili genere.) Scribendi laude excellit; raram quamdam laudem in scribendo consecutus est; præclara sunt, quæ ingenio studioque parit, quæ ejus industria elaborat; mirabiles minimeque vulgares sunt ingenii et industriæ ejus fructus; scribit ut pauci; quidquid ille ex se promit, delectat alios, ipsum vero laudibus illustrat; nihil scribit nisi perfectum ingenio, industria elaboratum; scripta ejus miro verborum cultu sunt perpolita, et omni elegantiarum genere ornatissima, refertissima. Usus: Alii rem versibus luculenter scripsere. Scribere de aliquo asperius. Liber de rebus rusticis scriptus, livre où l’on traite de l’agriculture. Cf. [Littera], [Litteræ], [Epistola].
SCRIPTĬO, ōnis, f. Composition écrite, écrit. Syn. Stilus, scriptura. Epith. Philosophica. Usus: Nihil ad dicendum magis proficit, quam scriptio, rien ne forme tant à l’art de la parole que les exercices de style sur le papier.
SCRIPTĬTO, as, avi, atum, are, a. Écrire des lettres, composer un écrit. Usus: Te quidem, Antoni, multum scriptitasse non arbitror.
SCRIPTOR, ōris, m. Écrivain; auteur, historien. Epith. Astutus, sane bonus, doctus, ferreus, luculentus, peritus, politus, præstans, sanctus, egregie subtilis, vetustissimus. Usus: Ferreus scriptor, sed auctor bonus. Scriptor, ut temporibus illis luculentus.
SCRIPTUM, i, n. Écrit, ouvrage, livre. Syn. Scriptura, monumentum, litterarum monimentum. Epith. Absurdum, inutile, indignum, ambiguum, antiquius, legitimum, necessarium, privatum, probabile. Usus: De scripto dicere, recitare, lire sur un manuscrit, débiter le manuscrit à la main. Plato scriptum vel in scriptis reliquit, Platon a écrit. Scriptis res suorum temporum mandare, celebrare, illustrare, écrire l’histoire contemporaine.
SCRIPTŪRA, æ, f. Écriture. Syn. Scriptum. Epith. Assidua, contraria, diligens, superior. Usus: 1. Mendum scripturæ litura tollitur, une faute d’écriture se corrige par une rature. 2. Scriptio, composition écrite, écrit. Ea, quæ scriptura persecutus est, exscripta consignataque singulis attribuere. Genus scripturæ liberum ac incitatum, ce genre d’écrit au style non seulement libre, etc. 3. Ratio eorum qui portoria, pascua publica vel decumas redimebant, impôt sur les pâturages, droit de pâture. Per magistros scripturæ et portus et nostrarum diœcesium. Neque ex portu, neque ex scriptura vectigal conservari potest, texte de loi. Pro: Scriptura sacra, Écriture sainte, Latine: Libri divini, divinæ litteræ; divinarum legum, divinorum scriptorum monimenta; sacræ litteræ, codex sacer.
SCRŎBIS, is, m. Fosse. Usus: Scrobem facere, subigere, invertere.
SCRŪPŬLŌSUS, a, um, Très exact, minutieux, consciencieux. Syn. Asper, anxius, tristis, sollicitus, dubius, homo non intacti religione animi; simplex ac religiosus; religione attonitus; religione quadam obstrictus; qui in religionem trahit, vertit aliquid; æquo religiosior; qui religioni sibi ducit admittere quidquam, quod culpæ vel speciem præferat, scrupuleux. Phras. Scrupulosus est, il est scrupuleux. Assiduis ex recordatione vitæ prioris scrupulis pungitur, nullamque ægro saucioque animo quietem capit; animum gerit nescio quibus religionibus obstrictum; nimis exigue, exiliter religioseque omnia ad calculos revocantem; anxiis animi curis et sollicitudinum aculeis male accipitur, afficitur, torquetur. Pungunt hominem, diesque ac noctes stimulant nescio qui scrupuli ex superioris vitæ memoria relicti; torquent animum exeduntque nescio qui curarum sollicitudinumque stimuli ex latentis suspicione mali profecti; versant animum novæ identidem suspiciones, pavores, metus, fluctus æstusque sollicitudinum, nescio cujus piaculi conscientia excitati. Cf. [Scrupulus], [Anxius]. Usus: Tandem e scrupulosis his cautibus enavigavit oratio, voilà enfin mon discours sorti de sa course périlleuse à travers les écueils.