SĒDĀTĬO, ōnis, f. Apaisement, calme. Syn. Tranquillitas, placatio. )( Perturbatio. Usus: Temperantia, modestia, sedatio perturbationum animi, ægritudinum, dolorum.
SĔDĔO, es, sēdi, sessum, ere, n. S’asseoir. Syn. Assideo. Usus: 1. Malo in tua illa sedecula sedere, quam illorum sella, j’aime mieux être assis sur ton petit siége que dans leur chaise curule. 2. Maneo, moror, séjourner s’arrêter. Totos dies in villa sedere.
SĒDES, is, f. Lieu où l’on est établi; siége banc; séjour, demeure, résidence. Syn. Sella: domicilium. Epith. Alta, antiqua, celsa, domestica, certa, hospitalis, maxima, publica, stabilis. Phras. 1. Ligures ibi suas sedes habent, les Ligures ont là leurs habitations. Inter mare Alpesque incolunt; agrum, terras tenent inter mare Alpesque interjectas. 2. Romæ sibi sedem posuit, il s’est établi à Rome. Romæ sedem sibi ac domicilium collocavit, domicilium fixit; Romæ sedem suarum fortunarum constituit. Cf. [Habito]. Usus: 1. Pulvinos poposcit, et in iis sedibus sub platano consedit. Sedem capere. 2. Locus, gradus, rang, place. Virtus sola ponatur in summi boni sede. 3. Domicilium, siége, résidence, domicile. Urbs hæc sedes omnium nostrum, domicilium imperii. Sedes alibi ac domicilium collocare. Roma ipsa prope suis sedibus convulsa. Sedem omnium fortunarum Romæ collocavit.
SĒDĬTĬO, ōnis, f. Révolte, sédition, émeute, insurrection. Syn. Discordia, dissensio, secessio, vis, turba, motus populi vel militum, tumultus. Epith. Commota, concitata, nocturna, domestica, perniciosa. Phras. 1. Seditionem molitus est, il excita une sédition. Sollicitavit ad defectionem animos; civitates concitavit; locum seditioni quæsivit; seditionem ciere ausus est; movit se ad sollicitandum statum civitatis; eo auctore ingens momento seditio concitata, excitata, facta, commota est. Motum molitus est, concitavit, attulit reipublicæ sane gravem ac periculosum; conflata per eum seditio ingens et perniciosa. 2. Videbatur inde seditio exstitura, on croyait que de là résulterait une émeute. Ad seditionem spectare res videbatur. Res ad ultimum seditionis eruptura videbatur; res ad vim spectare videbatur; prope seditionem rem esse facile apparebat; prope erat ut victo imperio sustollerent animos; in seditionem et discordiam verti omnia videbantur; gliscere jam seditio videbatur. 3. Seditio erat in urbe, la sédition, le trouble était dans la ville. Urbs repente ingenti seditione exarsit; magno tumultu arsit; urbanus repente motus et secessio populi facta est; conflata ingens est seditio, jamque ad manus prope ventum erat. 4. Omnia seditionibus plena sunt, tout est plein de trouble, de tumulte. Omnia seditionibus ardent; omnia turbulentis, seditiosis concionibus fervent; crebræ ex concursu multitudinis concitationes fiunt. Vulgus ingenio mobili, rerum novarum cupidum, quieti et otio adversum omnia discordiis miscet. 5. Seditionem composuit, il apaisa la sédition. Motus composuit; seditionem lenivit, sedavit, compressit, exstinxit. Motum rabiemque furentis plebeculæ coercuit. Cf. [Sedo], [Turba], [Tumultus]. Usus: Seditio in castris orta, quamvis sopita, recrudescebat. Castra tota seditione ardent. Duces seditionem vix sustinent.
SĒDĬTĬŌSĒ, Séditieusement, en excitant des troubles. Usus: Seditiosissime dicere.
SĒDĬTĬŌSUS, a, um, Séditieux, factieux. Syn. Turbulentus; turbæ ac tumultus concitator, fax seditionum, factiosus. Phras. Seditiosi homines, des séditieux, des factieux. Qui seditiosa coquunt consilia; qui turbas movent, concitant; qui seditiones commovent, conflant, seditionum faces per omnes urbis angulos spargunt. Usus: Seditiosus civis et turbulentus.
SĒDO, as, avi, atum, are, a. Apaiser, calmer, arrêter. Syn. Placo, mitigo, lenio, mollio, restinguo, sedationem affero. )( Incito. Phras. Sedata est ira populi, la colère du peuple s’est apaisée. Dies tempusque iras leniit; suppressa ira est; ira deflagravit; mitescere discordia cœpit; furor quo prius ardebant omnia, conticuit; ira consedit, deferbuit, conquievit. Usus: Discordias, animorum motus, bellum sine tumultu sedare ac componere. Cf. [Placo].
SĒDŪCO, is, xi, ctum, ere, a. Conduire à l’écart, prendre à part, en particulier. Syn. Abduco, in aliam partem duco. Phras. (Cave ne seducaris, Vulg.), prenez garde de vous laisser séduire. Latine: Cave, ne corrumparis aliena pravitate; ne te auferant aliorum prava consilia; ne de fide ac probitate deducant; de vetere pietatis laude dejiciant; ne animum tuum, nondum consilio ac ratione firmatum iis rebus pelliciant, quibus capi illa ætas ac deliniri potest; ne in errorem inducaris; ne ab recto et honesto transversum agaris. Cf. [Corrumpo], Exemplo malo esse. Usus: Cum hæc disseruissem, seduxit me Brutus. Seduxit Crassum ad eumque retulit.
SĒDUCTĬO, ōnis, f. Action de tirer à l’écart, de prendre à part. Usus: Seductiones testium, successio subscriptorum.
SĒDŬLĬTAS, ātis, f. Activité, zèle; diligence, application. Syn. Officium, diligentia. Epith. Arguta, digna aliquo præmio, insidiosa, simulata. Usus: Sedulitas nimium arguta non placet. Cornelii operam, sedulitatem laudo dignamque præmio censeo. Cf. [Diligentia].