SĒPTĬMUM, Pour la septième fois. Usus: Marius tam feliciter septimum consul.

SEPTĬMUS, a, um, Septième. Usus: Roma condita est secundo anno Olympiadis septimæ, Rome fut fondée la seconde année de la septième Olympiade. Septimus decimus, dix-septième. Usus: Ut ipsius Stajeni sententia decima septima accederet, la dix-septième.

SEPTINGENTĒSĬMUS, a um, Le sept centième.

SEPTINGENTI, æ, a, Qui sont au nombre de sept cents. Usus: Atticus noster annorum septingentorum memoriam uno libro colligavit.

SEPTŬĀGĒSĬMUS, a, um, Le soixante-dixième.

SEPTŬĀGINTA, Soixante-dix. Usus: De exercitu romano septuaginta et tres amissi, l’armée romaine perdit soixante-treize hommes.

SEPTUM, i, n. Enclos, cloison, barrière, mur. Syn. Munitio, sepimentum, sepes. Usus: Quibus septis tam immanes belluas continebimus? Septa diruere, revellere. Omnes fori aditus ita septi, ut nisi septis revulsis introiri in forum nullo modo posset, toutes les avenues du forum étaient fermées, palissadées de telle sorte que, etc.

SEPTUNX, uncis, m. Les sept douzièmes d’un tout. Usus: Suptunx auri, sept once d’or.

SĔPULCRUM, i, n. Tombeau, sepulcre. Syn. Tumulus, bustum, monumentum. Epith. Alienum, altum, disertissimum, nobile, operosius, ornatum, patrium, summum. Usus: Sepulcrum alicui decernere; constituere, ponere. Aliquem in sepulcro condere; in sepulcrum inferre. Sepulcri magnificentia et religio. Cf. [Sepelio].

SĔPULTŪRA, æ, f. Ensevelissement, sépulture, inhumation. Syn. Humatio, bustum, sepulturæ honor. Epith. Humilis, insepulta, optima. Usus: Sepultura aliquem afficere. Corpus ad sepulturam dare. Humili sepultura cremare. Honore sepulturæ carere. Cf. [Sepelio], [Funus], [Exsequiæ].