SĔQUESTER, ris et ri, Tiers, entremetteur chargé de corrompre les juges. Syn. Apud quem pecunia corrumpendi judicii causa deponebatur. Usus: Quo sequestre in illo judicio corrumpendo est usus. Quid opus est judice sequestre? Apud sequestrum deponere pecuniam.
SĔQUOR, ĕris, sĕcūtus sum, sequi, d. Suivre, aller après; poursuivre. Syn. Comitor, excipio, consequor, insequor, comes sum, prosequor; agmen claudo, agmen cogo. )( Antecedo, præeo. Adv. Acerrime, belle, confestim, eleganter, facile, necessario, studiose, temere, vehementer, vitiose. 1. Te præcipue sequendum mihi statui, j’ai résolu de vous suivre, de marcher sur vos traces, de vous imiter. Te audiam, tibi obtemperabo, meum consilium ad tuum potissimum accommodabo, tuam auctoritatem sequar; tuis itineribus ibo; humanitatis tuæ exempla imitabor; tuarum vestigia virtutum persequar; ad tuam auctoritatem me conferam; tibi obsequar; tuam sectam et instituta persequar; judicio tuo stare decrevi; te assectabor; tibi in omnibus assentiar; meam tuæ vel ad tuam sententiam adscribam; tuo consilio utar; te ducem sequar; ad tuum me ductum applicabo. Cf. [Imitor], [Consilium]. 2. Bellum secuta est pestilentia, après la guerre vint la peste. Bellum pestilens annus excepit; bello confestim continuabatur pestilentia; bellum pestilentia consecuta est; bellum inter ac pestilentiam exiguum temporis intercessit; funesti belli exitus principium cladis erat, quam pestilentia post paulo intulit. 3. Sequitur hinc, nihil esse, etc., il suit de là que, etc. Relinquitur jam, ut etc.; quo fit, ut; ex quo illud conficitur, nihil esse, etc.; colligitur ex his, etc.; ex quo illud efficitur, etc. Usus: Popularem viam sequi. Platonem in Philosophia sequor. Quæ pœna scelus illud sequetur, quelle peine punira ce crime.
* SĒRĂ, æ, f. Barre, verrou.
SĔRĒNĬTAS, ātis, f. Sérénité. Syn. Serenum tempus, serena tempestas, cœlum serenum. Cf. [Serenum].
SĔRĒNO, as, avi, atum, are, a. Rendre serein. Usus: Tum ille serenata fronte, front rayonnant. Cf. [Serenus].
SĔRĒNUS, a, um, Serein, pur, sans nuages; calme. Syn. Sudum. Phras. Repente serenum est factum, soudain le ciel redevint pur. Ex turbido die serena et tranquilla lux rediit; discussa repente caligine, liquidior lux cœlo apparuit; nitidior lux immensum camporum æquor aperuit, detexit, ostendit; detersis, disjectis, dissipatis, fugatis nubibus, alia repente sereniorque cœli facies rediit, serenior lux affulsit; fœdam tempestatibus diem vesper serenior excepit, consecutus est; post primam cœli perturbationem serenitate usi sumus stabili et constante; repente cœlo serenitas reddita est. Usus: Cœlum ibi tam serenum ut nullus unquam dies tam turbulenta tempestate sit, quin aliquo tempore ejus diei solem homines videant. Frons serena et tranquilla, front calme et serein.
SĒRĬCUS, a, um, De soie. Usus: Vestis serica.
SĔRĬES, ĕi, f. File, rangée, suite, enchaînement. Syn. Contextus vel quædam continuatio rerum, ordo. Usus: Fatum est ordo seriesque causarum, l’ordre et l’enchaînement des causes. Mirabilis series conciliatioque rerum, ut alia ex alia nexa et omnes inter se aptæ colligatæque videantur, admirable suite des choses, enchaînement qui fait que l’une conduit à l’autre et qu’elles paraissent toutes ensemble ne former qu’un même tissu.
* SĒRĬO, Sérieusement. Phras. 1. Serio rem agit, il fait sérieusement la chose. Minime ludibundus hic versatur; non per ludum aut negligentiam; non pro domestica et umbratili exercitatione, sed contentione magna, severe, acerrime, extra jocum res agitur. Vere severeque res tractatur; toto pectore in eam rem incumbit; in ea re tractanda severitatem adhibet omnem. 2. Nescio fictene an serio laudet, je ne sais s’il loue sérieusement ou pour plaisanter. Laudat rem, sed utrum fronte an mente, dubitatur; simulate an ex animo; vultu tantum an etiam animo, approbet, in incerto est; joco an serio laudet, ignoro. Usus: Serio rem dico.