EPHREM.[→] Qui clancula cordium cognoscit qua intentione unaquæque res geratur intellegit, nec in discretissimo ejus examine reus prævaricationis habetur, qui[267] a strictioris rigore conversationis ad tempus descendendo imbecillioribus assimilari[268] non respuit, quo efficacius animam revocet quæ erravit.
ABRAHAM.[→] Tuum est interim me precibus adjuvare, ne impediar diabolica fraude.
EPHREM.[→] Ipsum summum bonum, sine quo nihil fit boni, faciat tuum velle in bono consummari.
SCENA QUARTA.[→]
ABRAHAM.[→] Num ille est meus amicus, quem ante hoc biennium pro inquisitu direxi Mariæ? Ipse est.
AMICUS.[→] Ave, venerande pater.
ABRAHAM.[→] Ave, affabilis amice; diu te sustinui, sed nunc advenire desperavi.
AMICUS.[→] Ideo moram feci, quia te ambigua re sollicitari[269] non præsumpsi. At ubi veritatem investigavi, reditum maturavi.