SCENA SEPTIMA.[→]
MARIA.[→] Ecce triclinium ad inhabitandum nobis aptum; ecce lectus haud vilibus stramentis compositus. Sede, ut tibi detraham calciamenta, ne tu ipse fatigeris discalciando[277].
ABRAHAM.[→] Muni prius seris ostium, ne quis introeundi inveniat aditum.
MARIA.[→] Super hoc ne solliciteris; faciam ut nulli ad nos tribuatur accessus facilis.
ABRAHAM.[→] Tempus ablato capitis velamine quis sim aperire.—O adoptiva filia, o meæ pars animæ, Maria, agnoscisne me senem, qui te paterno amore nutrivi, qui te cœlestis Regis unigenito desponsavi?
MARIA.[→] Hei mihi! Pater et magister meus Abraham est qui loquitur.
ABRAHAM.[→] Quid contigit tibi, filia?
MARIA.[→] Gravis miseria.
ABRAHAM.[→] Quis te decepit? Quis te seduxit?