THAIS.[→] O, si crederes, o, si sperares me sordidulam, millies millenis sordium oblitam offuscationibus, ullatenus posse expiari, seu ullo compunctionis modo veniam promereri!...
PAPHNUTIUS.[→] Nullum enim grave peccatum, nullum tam immane est delictum, quod nequeat expiari pœnitentiæ lacrimis, si effectus sequetur operis.
THAIS.[→] Ostende, quæso, mi pater, quo effectu operis promereri queam munus reconciliationis.
PAPHNUTIUS.[→] Contemne sæculum, fuge lascivorum consortia amasionum.
THAIS.[→] Et quid mihi tunc erit agendum?
PAPHNUTIUS.[→] In secretum locum secedendum, in quo te ipsam discutiendo possis lamentari enormitatem tui delicti.
THAIS.[→] Si hoc speras proficere, non addo momentum morulæ.
PAPHNUTIUS.[→] Non dubito quin prosit.
THAIS.[→] Da mihi aliquantuli spatium tempusculi, ut proferam mammonam, quam male collectam diu servavi.
PAPHNUTIUS.[→] Ne solliciteris[313] pro ea. Non desunt, qui utentur inventa.