ANTIOCHUS.[→] O infelix pertinacia, o contumax audacia!
HADRIANUS.[→] Corpus fatiscit per supplicia, et mens tumet superbia.
FIDES.[→] Erras, Hadriane, si reris me fatigari suppliciis. Non ego quidem, sed infirmi tortores deficiunt et sudore ob lassitudinem fluunt.
HADRIANUS.[→] Fac, Antioche, ut gemellæ pectoris particulæ abscidantur[377], quo saltim rubore coerceatur.
ANTIOCHUS.[→] O utinam possit ullo coerceri modo!
HADRIANUS.[→] Forsan coercebitur.
FIDES.[→] Inviolatum pectus vulnerasti, sed me non læsisti. En, pro fonte sanguinis, fons[378] erumpit lactis.
HADRIANUS.[→] In craticulam substratis ignibus assanda ponatur, quo vi vaporis enecetur.
ANTIOCHUS.[→] Digna est ut miserabiliter pereat, quæ tuæ jussioni contra luctari non trepidat.
FIDES.[→] Omne quod paras ad dolorem mihi vertitur in quietem; unde commode pauso in craticula, ceu in tranquilla navicula.