ANTIOCHUS.[→] Quiesce, infelix, verbositas tua nunc est finienda.
SPES.[→] Non ut speras evenerit, sed tibi tuoque principi nunc etiam confusio aderit.
HADRIANUS.[→] Quid sentio novæ dulcedinis? Quid odoror[381] stupendæ suavitatis?
SPES.[→] Decidentia frusta[382] mei lacerati corporis dant fragrantiam paradisiaci aromatis, quo nolens cogeris fateri me non posse suppliciis lædi.
HADRIANUS.[→] Antioche, quid enim mihi est agendum?
ANTIOCHUS.[→] Novis cruciatibus incumbendum.
HADRIANUS.[→] Æneum vas plenum oleo et adipe, cera atque pice, ignibus superponatur, in quod ligata projiciatur.
ANTIOCHUS.[→] Si in jus Vulcani tradetur, forsitan evadendi aditum non nanciscetur.
SPES.[→] Hæc virtus Christo non est insolita, ut ignem faciat mitescere mutata natura.
HADRIANUS.[→] Quid? Audio, Antioche, velut sonitum inundantis aquæ.