HADRIANUS.[→] Antioche, quid pateris? cur tristior solito regrederis?
ANTIOCHUS.[→] Quando causam tristitiæ experieris, haud minus contristeris[386].
HADRIANUS.[→] Dic, ne celes.
ANTIOCHUS.[→] Illa lasciva, quam mihi cruciandam tradidisti, puellula me præsente flagellabatur, sed ne tenuis quidem cutis summotenus disrumpebatur. Deinde projeci illam in fornacem, igneum colorem præ nimio ardore exprimentem.
HADRIANUS.[→] Cur dissimulas loqui? Expone exitum rei.
ANTIOCHUS.[→] Flamma erupit, et quinque millia hominum combussit.
HADRIANUS.[→] Et quid contigit illi?
ANTIOCHUS.[→] Caritati?
HADRIANUS.[→] Ipsi.
ANTIOCHUS.[→] Ludens inter flammivomos vapores vagabatur, et illa laudes Deo suo pangebat; illi etiam, qui diligenter inspexere, ferebant tres candidulos viros cum illa deambulasse.