CONSTANTIA.[→] Congrua satis responsio, vestraque ingenuitate condigna, nec dubito, quin divinæ inspiratione gratiæ ad credendum estis perventæ[120].
ARTEMIA.[→] Qui posset fieri, ut servientes idolis sanum saperemus, sine illustratione supernæ pietatis?
CONSTANTIA.[→] Stabilitas vestræ fidei spem mihi excitat de credulitate Gallicani.
ARTEMIA.[→] Admoneatur tantum; haud dubium quin credat[121].
CONSTANTIA.[→] Advocentur Joannes et Paulus.
SCENA SEXTA.[→]
JOANNES.[→] Præsto sumus, hera, quos[122] vocasti.
CONSTANTIA.[→] Ite citi ad Gallicanum, et inhærentes ejus lateri suadete illi paulatim mysterium nostræ fidei, si forsan illum Deus dignetur per nos[123] lucrari[124].