IRENA.[→] Et quæ inhonestas turpior, quæ turpitudo major, quam ut servos venereris ut dominos[174]?
DIOCLETIANUS.[→] Non suadeo tibi venerari servos, sed dominorum principumque deos.
IRENA.[→] Nonne is est cujusvis servus, qui ab artifice pretio comparatur, ut emptitius?
DIOCLETIANUS.[→] Hujus præsumptio verbositatis tollenda est suppliciis.
IRENA.[→] Hoc optamus, hoc amplectimur, ut pro Christi amore suppliciis laceremur.
DIOCLETIANUS.[→] Istæ contumaces nostrisque decretis contraluctantes catenis inretiantur[175], et ad examen Dulcitii præsidis[176] sub carcerali squalore serventur.
SCENA SECUNDA.[→]
DULCITIUS.[→] Producite, milites, producite quas tenetis in carcere.