SCENA DUODECIMA.[→]
SISINNIUS.[→] Pertimesce, Irena, necem sororum, et cave perire exemplo illarum[192].
IRENA.[→] Opto exemplum earum moriendo sequi, quo merear cum his æternaliter lætari.
SISINNIUS.[→] Cede, cede meæ suasioni.
IRENA.[→] Haud cedam facinus suadenti.
SISINNIUS.[→] Si non cesseris, non citum tibi præstabo exitum, sed differam et nova in dies supplicia multiplicabo.
IRENA.[→] Quanto acrius torqueor, tanto gloriosius exaltabor.
SISINNIUS.[→] Supplicia non metuis; admovebo quod horrescis[193].