Et procul a sacris sedibus esse jubes.
Te tamen Ismarii demulsum carmine vatis,
Dum canit infernas flebilis ante domos,
Auribus arrectis, et mota (Cerbere) cauda,
Tergeminas fauces continuisse ferunt.
Tum primum memorant Manes, sævasque Sorores,
Et Ditem lacrymis ingemuisse piis.
Nempe illum cœci penetrarat cuspide teli,
Qui nostra immitis pectora læsit amor.
Tu vero, immanis cedit cui janitor Orci,