Nunc miseri ignotis cœci jactamur in undis,
Credimus et Latio lintea nostra freto.
Hoc Latium poscit, Romanæ hæc debita linguæ
Est opera, huc Genius compulit ipse loci.
Sic teneri quondam vates præceptor Amoris,
Dum procul à patriis finibus exul agit,
Barbara (nec puduit) Latiis prælata camœnis
Carmina non propriam condidit ad citharam.
Carmina Principibus gaudent, plausuque theatri,
Quique placet paucis, displicet ipse sibi.