[146] Carm., III, 34.
[147] Carm., III, 35.
[148] «Quum autem tunc maxime temporis id accidisset infortunii per nimiam perversorum hominum aut superstitionem aut licentiam, ut religio misere in varias sectas scinderetur, maluit intra generaliores terminos se tutum continere, quam ad quas potius partes accederet, disertis verbis enuntiare.»
«A cette époque malheureuse et perverse, la superstition d’un côté, la licence de l’autre, avaient introduit dans la religion la déplorable anarchie des sectes. Dolet crut voir plus de sûreté à se maintenir dans les termes généraux, qu’à s’enrôler hautement dans un parti ou dans l’autre.»
CHAPITRE XVIII.
Conclusion.