Tullia. Te nudam; nam is palam prædicat, Venereus flos.
Octavia. Te pugno petam tam dicacem.
Tullia. Ego te oscula tam procacem.
Octavia. Præter Caviceum meum, homo me nudam, per ocellos tuos libidinosos! nemo vidit.
Tullia. Nullo scilicet Theodorum habes in numero?
Octavia. Memini, et pudet. Apage; ut me miris ille sermonum præstigiis, Venus aurea?
[pg 222] Tullia. Suspicione assequor quid id sit quod silere vis, nec vis. Novi libidines tuas; per testiculos Veneris! novi.
Octavia. Bona verba! Quid vero obtrectas, inepta, de Alphonso? Forte steti, in somnis, ob oculos ejus nuda?
Tullia. Intelliges, turturilla mea. Qui Octaviæ vidit animum, perspectos exploratosque habuit mores, et animi candorem, num vidit Octaviam nudam? Per Platonis manes! vidit.
Octavia. Scite nugaris. Quam velit Alphonsus dari sibi fruendam intelligo: illam scilicet, quæ animo et mente, non hanc quæ corpore consistit et membris. Quam putas eliget, optio si detur? Cui arriget, si sanus est? Erat in suburbana Eleonoræ villa Alphonsus; convenit et Isabella Menezia, et recens, ut ego, nupta Aloisia Fonseca. Secuta est confabulatio opiparum prandium, sed libera, sed parum pudica; musto madidas judicasses: placui tamen.