Tullia. Quid hoc est? tam tenera, tam delicata, ad primos non periisti Cavicei concussus? Quid audio? Quæ tam cito talem peregeris, jam facta es athleta. O victricem et laureatam concham!
Octavia. Abi, improba manus, quæ procaci tactu adulteras novam nuptam.
[pg 63] Tullia. Patere, inepta. Quid times hoc in meo lecto, quem libidine et incendio imples? Ea cereos illos qui lucent extingui nolui mente, ut omnem pulchritudinis tuæ florem delibem oculis.
Octavia. Sed nunquid amoris nuptialis legi cedere lex debet amicitiæ? Si patior ultro quæ olim a te pathica sum pati solita, nunquid Caviceo fecero injuriam?
Tullia. Ah! ah! ah! quid amplius objeceris mihi?
Octavia. Quid hi sibi cachinni?
Tullia. Novum antrum hausit rimulam illam tuam, in qua sedebat virginitas. Quam immane patet! Quid objicies deinceps mihi?
Octavia. Nihil habeo, mea Tullia, quod objecisse tibi, aut velim, aut debeam.
Tullia. Aperi femina.
Octavia. Obsequor.