Lampridius. Evolasti in veredum illum, Octavia, festivissime.
Tullia. Nunc, Rangoni, virginis brachia illega brachiis tuis. Aperi femora, Octavia.
Lampridius. Aperi, dea mea, hera mea Venerea, horti Venerei tui amœnitates.
Tullia. Aperi ipse tu; seræ admove clavim.
Octavia. Timebam sane nescio quid turpiusculi, ne qua non decet proscindi me velles.
Rangonius. Huic bonæ et amicæ volumus parti indulgere concussus et amores nostros. Sed festina, Lampridi, age quod agis.
Lampridius. Postquam me misero intra Octaviæ femina, tu, Tullia, subleva utrumque, facilius ut possim dehiscenti spiculum vulvæ induere.
Tullia. Quam cito jussisti, tam cito actum.
Octavia. Istud, per meam fidem! sine magno meo [pg 183] non fiet incommodo: uteri mei cutis ita distenditur ut jam findatur. Sed interea ægre subit, quod trudis, Lampridi, pilum.
Lampridius. Dulcior ideo lusus et tibi, et mihi. Non ibo recto tramite ad intimam Veneris sedem. Inflectitur paululum subintranti via, dum ima inflectitur corporis compages.