[142] Voyez ci-dessus, p. [104].
[143] Voltaire a supprimé ces mots, et il a ensuite ajouté seul au nom d'ARDARIC.
[144] L'édition de 1692, aussi bien que celle de Voltaire (1764), portent tout, invariable.—Dans l'édition originale, de 1668, tous est joint au participe par un trait d'union, comme ne formant avec lui qu'un seul mot: «tous-placés.»
[145] Ce fut Valentinien lui-même qui tua de sa main Aétius, l'année qui suivit la mort d'Attila: Aetius, dux et patricius, fraudulenter singuluris accitus intra palatium, manu ipsius Valentiniani imperatoris occiditur. (Idacii, episcopi Chronica, édition de 1633, p. 35.)
[146] Var. Vouloir qu'à mes yeux même un autre la possède! (1668)
[147] Jornandès (de Getarum rebus gestis, chapitre XXXV) exprime énergiquement la terreur qu'inspirait Attila: Vir in concussionem gentium natus in mundo, terrarum omnium metus, qui, nescio qua sorte, terrebat cuncta formidabili de se opinione vulgata.
[148] Voyez ci-dessus, p. 103, note [84].
[149] Var. Il faut donc m'y résoudre? Eh bien! j'ose.... De grâce. (1668)
[150] L'édition de 1682 donne, par erreur, mais, au lieu de mes.
[151] C'est la traduction du vers bien connu (Juvénal, satire vi, vers 223):