Ad Scabrum haud veritus confestim exire parentem es
Fortiaque infirmo circumdare brachia collo
Illicet hoc unum malit, quam mille referre
Gesta tua praeclara, et devicto ex hoste trophaea.
Magnorum decus Insubrum, dux inelyte, tandem
Orta licet subito, fractum te attriverit ingens
Tempestas, Caurique, importunaeque procellae,
Ne dubita; tua te pietas, tua maxima virtus
Venturo meritis cumulabit honoribus aevo.
Il Fumano fu eletto canonico di Verona nel 1544, e morì in «felice vecchiaia» nel 1587.—Il Manzoni chiamò Bartolomeo il padre del Carmagnola, seguendo la tradizione; ma da qualche documento milanese risulterebbe chiamarsi egli Giacomo. In un istrumento degli 8 dicembre 1415, è scritto: «....Virum magnanimum et strenuae probitatis fama decoratum Franciscum de Buxonibus dictum Carmagnolam, filium condam spectabilis vivi domini Jacobi....».