Clamitat et tacet, erigit et jacet, et dat egena.
E in queste ancora[74]:
Fas mihi dicere, fas mihi scribere, «Roma, fuisti,»
Obruta moenibus, obruta moribus, occubuisti.
Urbs ruis inclita, tam modo subdita, quam prius alta;
Quo prius altior, tam modo pressior, et labefacta.
Fas mihi scribere, fas mihi dicere «Roma peristi».
Sunt tua moenia vociferantia, «Roma, ruisti»[75].
Nè men severo si mostra Galfredo Malaterra benedittino (c. 1098)[76]:
Fons quondam totius laudis, nunc es fraudis fovea;