[291]. Ibn Khaldun (1332-1406) nel libro I dei suoi Prolegomeni storici si fa beffe di questa favola. Not. et Ext. d. manusc., v. XIX, parte Iª, p. 75.

[292]. Ibid., p. 152.

[293]. V. per esempio Wuestenfeld, Die älteste aegyptische Geschichte nach den Zauber- und Wundererzählungen der Araber in Orient und Occident, v. I, p. 326-40.

[294]. Nel trattato Báva Báthra si dice che nella città di Zippore sono cent'ottantamila vie per i soli venditori di certa derrata.

[295]. Eisenmenger, Entdecktes Judenthum, v. I, p. 411.

[296]. V. 638-9.

[297]. L. III, c. 4, cod. della Casanatense d, I, 4, p. 62, col. 1ª e 2ª, cod. della Laurenziana, pl. XLIII, 21, f. 20 r.

[298]. Questo monte è il Mons testarum, o Monte testaccio, formato veramente di rottami di vasi, ma di cui non si conosce la origine. La favola dei vasi contenenti i tributi trovasi narrata anche altrove. Parlando di Porta Portuense, Giovanni Cavallino nel l. VI, c. 41, del già citato suo libro dice: «Alias huiusmodi dicitur porta erea ab ere, quod est tributum priscis temporibus prestari solitum Romanis a singulis Regibus et provinciis universis per singula quinquennia, et portabatur ad urbem per eos et questorea huiusmodi tributorum per rates et navigia quam plurima vasis terreis plena eris (sic) per mare usque Romam in regione transtiberina ab olim nuncupata Ravenna, eo quod ipsa regio olim erat portus et refugium navium predictarum, et huiusmodi vasa terrea in quibus tributa huiusmodi portabantur frangebantur, ex quibus fragmentis factus fuit quidam acervus sive cumulus elevatus in altum, qui romano ydiomate dicitur hodie mons testacie, idest testarum acervus, positus inter Tyberim et portam Tergeminam, vel Capenam, ubi hodie, singulis annis quibus in pace Romana Civitas gubernatur, ludus maximus celebratur a populo et iuventute Romanorum equestri. Ex alto montis eiusdem emittuntur quadrige, seu currus rotarum, cum tauribus agrestis et aliis silvestribus animalibus precipitantibus dictas quadrigas et rotas currus a ruo dictas». Parlando nello stesso libro VI, c. 27, della porta Metaura (l. Metronia, o Metronis), Giovanni nota: «Porta Metaura dicitur a meta, quod est mensura, quia aurum, idest tributum provinciarum quod dabatur questoribus Romanorum ab hominibus universi orbis, mensurabatur et cumulabatur ibidem. Et postea per custodes erarii, decreto Senatus populique Romanorum sic mensuratum, sub clausura et fida custodia in erario publico servabatur».

[299]. Nel vol. I, dell'opera intitolata: Die teutschen Päpste nach handschriftlichen und gedruckten Quellen verfasst, Ratisbona, 1839.

[300]. Le gemme incise e figurate di cui si parla nei Lapidarii del medio evo, e a cui si attribuiscono virtù meravigliose, altro non sono che gemme antiche, greche e romane.