[20]. Erano Britanni quei che abbassavano, noi diremmo alzavano gli scenarj:
Vel scena ut versis discedat frondibus, utque
Purpurea intexti tollant aulæa Britanni.
Virgilio, Georg., III. 24.
[21]. Della critica di Acilio un bel saggio ci conservò A Gellio, intendendo mostrarcene la simplicissima suavitas et rei et orationis (XI. 14): Eundem Romulum dicunt ad cœnam vocatum, ibi non multum bibisse, quia postridie negotium haberet. Ei dicunt: — Romule, si istud omnes homines faciant, vinum vilius sit». Is respondit: — Immo vero carum, si quantum quisque volet, bibat; nam ego bibi quantum volui». C'è bene da disgradare le cronicacce di frati, contro cui se la piglia Carlo Botta.
[22]. Εἰ γὰρ, ἧς πάντες εὐχόμεθα τοῖς Θεοῖς τυχεῖν, καὶ πᾶν ὑπομένομεν ἱμείροντες αὺτῆς μετασκεῖν, καὶ μόνον τοῦτο τῶν νομιζομένων ἀγαθῶν ἀναμφισβήτητόν ἐστι παρ’ ἀνθρώποις (λέγω δὴ τὴν εἰρήνην) κ. τ. λ.
[23]. Ὅτι σφόδρα οἱ ̔Ρωμαῖοι φιλοτιμοῦνται δικαίους ἐνίστασθαι τοὺς πολέμους. Framm. XXXII. 4. 5.
[24]. Anche Eumachio di Napoli avea descritto le geste di Annibale. Celidonio Errante ha un discorso sui difetti della primitiva storia siciliana, derivati dall'esserci giunta solo per frammenti; e suggeriva di supplirvi in qualche modo col radunare que' frammenti. Cominciò egli stesso l'opera nella Biblioteca greco-sicula (Palermo 1847), ove discorre di varj storici, quali Antioco, Temistogene, Filisto, Dicearco ed altri.
[25]. Libros tuos conserva, et noli desperare eos me meos facere posse; quod si assequero, supero Crassum divitiis, atque omnium vicos et prato contemno. Ad Attico, I. 4. — Bibliothecam tuam cave cuiquam despondeas, quamvis acrem amatorem inveneris: nam omnes vindemiolas eo reservo, ut illud subsidium senectuti parem. Ivi, 10. E spesso ritocca la corda.
[26]. De latinis (libris) quo me vertam nescio; ita mendose et scribuntur et veneunt. Cicerone, ad Quintum, III. 5.