6º Infideles, maxime Turchas, pessimos crucis hostes, nunc apud Rhodum et Hungariam multis victoriis superbientes, qui maximo dolori et terrori Ecclesiæ sanctæ sunt, excludet et expugnabit, et ad hanc expeditionem pecunias congruentes, inducias inter Christianos procurabit, et justam expeditionem magna auctoritate ordinabit, et nunc aliquo pecuniario præsidio obsidioni Rhodianæ succurret.
7º Ecclesiam Principis Apostolorum magno nostro dolore diruptam et conquassatam, partim sua impensa, partim principum et popolorum piis suffrages, sicut prædecessores sui fecerunt, eriget, consolidabit.
[279]. Epistolæ famil., tom. I. p. 18.
[280]. Tratto dalla Biblioteca di Monaco, noi l’abbiamo inserito negli schiarimenti al libro XV della Storia Universale. Nello Schelhorn, Amœnitates historiæ ecclesiasticæ, nº VIII, trovasi un lungo consulto di riforme, proposte da una commissione eletta da Ferdinando I imperatore, colle risposte fattevi dalla curia romana.
[281]. Sanuto, Diarj al 1523; presso il quale è un’epistola, che dice: Vir est sui tenax, in concedendo parcissimus, in recipiendo nullus aut rarissimus; in sacrificio quotidianus et matutinus est: quem amet aut si quem amet, nulli exploratum. Ira non agitur, jocis non ducitur. Neque ob pontificatum visus est exultasse; quinimo constat graviter illum ad ejus famam nuntii ingemuisse.
[282]. Giovanni Cambi, al 1522.
[283]. Erasmo, Ep. 1176, dice: — Vix nostra phalanx sustinuisset hostium conjurationem, ni Adrianus tum cardinalis, postea romanus pontifex, hoc edidisset oraculum: Bonas literas non damno, hæreses et schismata damno». Anche Girolamo Negri, nelle lettere, ove dipinge sì bene quel pontificato, dice: — Dilettasi soprattutto di lettere, massimamente ecclesiastiche, nè può patire un prete indotto».
Sextus Tarquinius, Sextus Nero, Sextus et iste:
Semper et a Sextis diruta Roma fuit.