Negli Agrimensori si ha «caput de aquila, rostrum de ave, monticelli de terra».
In Cicerone abbiamo: Ad omnes introitus, armatos opponit — Ad meridiem spectans — Quid ad dextram, quid ad sinistram sit — Esse sapientem ad normam alicujus.
Varrone. Turdi eodem revolant ad aequinoctium vernum — Quod apparet ad auricolas.
Cesare. Magnam hæc res contemptionem ad omnes attulit.
Livio. Patrum superbiam ad plebem criminari — Incautos ad satietatem trucidabitis — Restituit ad parentes (II. 13). — Restituti ad Romanos (XXIV. 47).
Parimenti nei classici troviamo il pronome usato al modo italiano, e l’inde per l’onde o il ne nostro:
Plauto. Cadus erat vini; inde impievi cirneam.
Cicerone. Romani sales salsiores quam illi Atticorum.
Virgilio. Ille ego qui quondam ecc.
Ovidio. Stant calyces, minor inde faba, olus alter habebat[117].