E nel Vangelo: «Exiit Petrus et ille alius discipulus — Currebant duo simul, et ille alius præcurrit».
Da ciò era ovvio il passaggio all’articolo determinante[118]: ma neppur dell’indeterminato scarseggiano esempj.
Cicerone. Cum uno forti viro loquor — Sicut unus paterfamilias — Ita nobilissima Græciæ civitas sui civis unius acutissimi monumentum ignorasset — Tamquam mihi cum M. Crasso contentio esset, non cum uno gladiatore nequissimo.
Orazio. Qui variare cupit rem prodigaliter unam.
Cesare. Inter aures unum cornu existit.
Curzio. Alexander unum animal est temerarium, vecors.
Seneca. Historici, cum unam aliquam rem nolunt spondere, adjiciunt, ecc.
Plauto. Qui est is homo? unus ne amator? — Est huic unus servus violentissimus — Unum vidi mortuum efferri foras.
Plinio. Tabulam aptatam picturæ anus una custodiebat.
Plinio il giovane. Tanta gratia, tanta auctoritas in una vilissima tunica. Vedi pure Cornelio Nipote in Hannib., XIII; e Tacito, Ann., II. 30. Uni libello.