— Rudimenta linguæ umbricæ ex inscriptionibus antiquis enodata. Annover 1839. Interpreta le Tavole Eugubine; deriva il latino dall’umbro.
Janelli, Tentamen hermeneuticum in etruscas inscriptiones, ejusque fundamenta. Napoli 1840. Gli contraddice Raimondo Guarini.
— Veterum Oscorum inscriptiones latina interpretatione tentatæ. Ivi 1841. Dichiarò ben cinquecento monumenti etruschi scritti, e ne teneva più di cenquaranta altri. Vedi Bullettino di Corrispondenza archeologica. 1843.
Lepsius, De Tabulis Eugubinis. Berlino 1833.
— Inscriptiones umbricæ et oscæ quotquot adhuc repertæ sunt omnes, ad ectypa monumentorum a se confecta etc. Berlino 1841.
Avellino, Iscrizioni sannite. Napoli 1841.
Zeyss, De substantivorum umbricorum declinatione. Tilsitt 1847.
Aufrecht e Kirchhoff, Die umbrischen Sprach Denkmähler. Berlino 1849. Vorrebbero connesso l’umbro col sanscrito.
Mommsen, Die unter-italischen Dialekte. Lipsia 1849, con diciassette tavole litografiche e due mappe.
Effuschke, Monumenti di lingua osca e sabellica (1856), raccolse tutti i frammenti di tali lingue, e ne trasse la grammatica e il glossario.