Questa graziosa parodia è riferita da Donato nella vita di Virgilio.
[67]. Præcepta latine loquendi puertiis doctrina tradit. — Non tam præclarum est scire latine, quam turpe nescire.
[68]. Cum sit quædam certa vox romani generis urbisque propria, in qua nihil offendi, nihil displicere, nihil animadverti possit, nihil sonare aut olere peregrinum, hanc sequamur; neque solum rusticam asperitatem, sed etiam peregrinam insolentiam fugere discamus. De oratore, III. 12.
[69].
Munda sed e medio, consuetaque verba, puellæ
Scribite: sermonis publica forma placet
Ah! quoties dubius scriptis exarsit amator,
Et nocuit formæ barbara lingua bonæ.
Ars. am., III. 489.
[70].