[672]. Bruns6, Fontes, p. 74, 1-2: Quei ager poplicus populi Romanei in terram Italiam P. Mucio L. Calpur[nio cos. fuit, extra eum agrum, quei ager ex lege plebeive sc(ito), quod C. Sempronius Ti. f. tr(ibunus), pl(ebei) rogavit, exceptum cavitumve est nei divideretur.... (150/82).., quem quisque de eo agro loco ex lege plebeive scito vetus possessor sibei] agrum locum sumpsit reliquitve, quod non modus maior siet, quom quantum unum hominem ex lege plebeive sc(ito) sibei sumer[e relinquereve licuit...].

[673]. Bruns6, Fontes, p. 78, 21-23: [agrum lo]cum publicum populi Romanei de sua possessione vetus possessor prove vetere possessor[e...]

[674]. Bruns6, Fontes, p. 76, 13-4: Quei ager locus publicus populi Romanei in terra Italia P. Mucio L. Calpurnio cos. fuit, extra eum agrum, quei ager ex lege plebive sc[ito quod C. Sempronius Ti. f. trib. pl. rogavit, exceptum cavitumve est nei divideretur... (110)... e]xtraque eum agrum, quem vetus possessor ex lege plebeive [scito sibei sumpsit reliquitve, quod non modus maior siet, quam quantum unum hominem sibei sumere relinquereve licuit, sei quis tum cum hae lex rogabitur (45/102) agri colendi cau]sa in eum agrum agri iugera non amplius XXX possidebit habebitve: s ager privatus esto.

[675]. Bruns6, Fontes, p. 83, 53 sgg.

[676]. Bruns6, Fontes, p. 79, 24-6: [Agen locus quei sup]ra scriptus est, quod eius agri locei post[h.] l. rog. publicum populei Romanei erit, extra eum ag[rum locum, quei publico usui destinatus est vel publice locatus est, in eo agro queive.]..... etc.

[677]. Weber M., Römische Agrargeschichte, pp. 114 sgg. Cfr. pp. 97, 104, 105.

[678]. Hirschfeld O., Die Getreideverwaltung i. d. römischen Kaiserzeit (Sep.-Abdr. aus Philologus. Bd. XXIX, 111), pp. 2 sgg.; Marquardt, Organisation financière, pp. 144 gg.

[679]. Weber M., Röm. Agrargeschichte, p. 69. Anm. 38: Es ist im übrigen charakteristisch für das Bestehen des im Text behaupteten Zusammenhangs dass sobald mit Vollendung der Expansion des römischen Flurbezirkes und nachdem das zur Besiedelung bereitstehende Land im wesentlichen vergeben war, die Testierfreiheit durch die Praxis des Centumviralgerichtshofes vermittelst der Inofficiositätfiktion beseitigt wurde.

[680]. Plut., C. Gracch., c. 7; Appian., B. C., I, 23: Ὁ δὲ Γράκχος καὶ ὁδοὺς ἔτεμνεν ἀνὰ τὴν Ἰταλίαν μακράς, πλῆθος ἐργολὰβων καὶ χειροτεχνῶν ὑφ’ ἑαυτῶ ποιούμενος...

[681]. II, 28.