Tam dira heu miseris fati mortalibus instat
sors? heu quam magnum porticus ausa nefas!
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Porticus annoso ligno subfulta vigebat,
quod carie attrivit longa senecta malo.
Rusticus hic imbrem atque aestus vitare solebat
nam tusca hanc quartus signat ab urbe lapis.
Venerat huc multis comitata Albera puellis,
infoelixque illic dum manet illa perit.
Porticus ingentem traxit collapsa ruinam: