D. Ninnaru

No, non chiamari a nuddu: aspettu a 'sso soru, 'a vecchia di l'acitu.... Fammi passari 'nt'o salottu.

SCENA III.

riappare: La Vecchia di l'acitu.

Rachilina

'N'autra vota 'a Vecchia cc'è'! Ma chi è, diavulu? comu fa a trasfurmarisi accussì!

La Vecchia

(friggendo di contentezza, ricava il fiasco e ribeve a lungo, poi:) — Forza a la machina, ca a bon puntu semu! Cci attizzai un focu di carbuni scattialoru, ca si nni sta jennu tuttu faiddi faiddi! L'abbivìru iu, 'sti buttuneddi di rosa; ma cu chistu.... cu chistu. (fa cenno di annaffiare col fiasco dell'aceto) — Ca chi pi daveru hannu a sbucciari belli e odurusi e hannu a 'mbriacari a 'ss'omini ca mi lassaru 'mpassulunìri 'mmezzu li spini! (al fiasco) — Tu si' la me' forza! (lo bacia) — E tu cci ha' pinsari a nun farli chiumpìri! (appressandosi all'uscio di sinistra) — Giufà! Giufà, unn'è D. Ninnaru? (cava dal seno due biglietti, li esamina negli indirizzi, se li mette uno nella destra, l'altro nella sinistra, facendo cenni satanici d'intesa con se stessa; poi:) — Ah, 'nt' 'o salottu 'u facisti trasiri? Facisti bonu! staiu vinennu! (prima d'uscire, ribeve).

Tidda

Tumma! tumma fin'a la fezza! Arsalarma, chi siti chi avi!