Et mihi: surge inquit, circum sonat undique ferrum.
Me meus ejecta Conditor arma parat.
Te rogo per Veneti sanctissima jura Senatus,
Occurre ingenti, si potes, exitio.
Tunc ego: pone metum, Dea; te Lodovicus adorat.
Numine plus gaudet, quam Jovis, ille tuo.
Nec tu bella time, simulacra et ludrica sunt haec;
Misceri hoc tantum convenit arma loco.
I nunc, et coelo terras cote, Diva, relicto;
Sin minus, hic pro te sufficit, alta pete,