coa—«mantuanice, a cauda»
coattus—il covo in cui si acquatta la lepre
coazza—«dicimus caudam et per acressationem caudazzam, et codazzam et coazzam»
cocochia—zucca
coconus—turacciolo: «cocamen et cocaius et coconus» e anche «coclen!»
coda—«et cauda diferunt: vide Solinum»
codaium—«caput allii» (aglio)
codega—cotica
codegonus—coticone, dappoco; «qui libenter codegas mangiat, ut etiam lasagnonus qui libenter mangiat lasagnas, macaronus qui comedit macarones: vide plenius Aulum Gellium, De nominibus derivatoriis»
Codegora—Codigoro, in quel di Ferrara