575 SAL. Quo quo frezzoso passu? sentis ne, Tonelle? cui dico? pru, sta, tibi fo de more somari. TO. Deh, Salvigne, meum noli sturbare viazzum, lassa vestitum, lassa, tibi dico, gabanum. SAL. Nec tibi vestitum, nec ego tibi lasso gabanum, 580 ni mihi doiosi narres pensiria cordis. TO. Ast ego dico tibi, nisi me sinis ire, corozzor. Ad corpus lanchi, mistatem rupero nostram, atque super nasum pugno stampabo medaiam. SAL. Ah Tonelle meus, nimis es boriolus adessum. 585 Quid facies hosti, si scorozzaris amico? scire tuos guaios nunc cerco, daturus aiuttum; et vis ad primarii voltam mihi rumpere nasum, ne possim post hac tondos nasare melones? Omnia sunt charo semper dicenda sodali. 590 Nonne meus grandem tortum compagnus habebit, causam doiarum nisi dixerit ille suarum? TO. Oyde quid in mundum veni stentare tapinus? oyde quid indarnum mater me Agnesa latavit? mancum nonne malum mihi tunc et alhora fuisset, 595 ex asini caldo fieri pissamine fungus, vel petra, vel zoccus, vel (quod volo dicere) stronzus, quam saguratus homo sic matris ventre cagari? SAL. Ah quid afannaris? quo desperatio tanta? non desperatae plagae medesina catatur. 600 Quum fortuna suos dat nobis prava travaios, conseium saviis ab amighis tore bisognat, atque in carnerum deponere verba rasonis, sunt quia cordoios bastevola tollere nostros. TO. Oyme miser, mors sola meum leviaret afannum. 605 SAL. O ben pazzus homo, qui calzos ferre legeros nescit mosconum, nisi mortis chiamet aiuttum. Vis ne, Tonelle, mori? qua morte? rasona coellum, forsitan et tecum mihi voia morire venibit. TO. Ecce, meae mecum cavezzam porto cavallae. 610 SAL. Cerno quod hanc portas manibus, sed nescio quare. TO. Quare? quia volo me stessum suspendere ligno. SAL. O cermisonem, te met piccare cavestro? tu bene piccares alios, tibi parcere nolens. Non dubium quoniam est amentis amantis usanza 615 nolle salutarem compagni audire ricordum. Fer causam, nunquid borsam tibi ladro robavit? TO. Non vermocagnus sic est, quia perdere vellem borsam, quattrinos, pegoras, casamenta, cavallam, plus prestum quam te, quam te (nil dicere possum, 620 sanglottus stoppat sorramen namque fiati) plus praestum quam te, mea lux, mea vita, Zanina, quam te garofolum, pomumque, et bella rosina. Est, Salvigne, mei scanacori causa Zanina. Sola Zanina meum potis est morzare brusorem, 625 sola Zanina suis me snembolavit ocellis, hanc amo, nec redamat, brusor, nec porca movetur, imo bertezat, soiat, chiamatque gazanum. Sola iuvare potest et quod sit sola spiavit, unde superbescit, nostrisque altera cadenis 630 alzatam portat crestam, beccumque levatum, ut gallina solet, si grossum fecerit ovum. Die, Salvigne, precor, crudelis nonne vocanda? illa potest nec vult medio succurrere morto. SAL. Doh, codesella, ergo cruciaris amore Zaninae? 635 TO. Est ita, mò cancar, num cosa novella videtur? SAL. Cosa novella quidem, fuit haec sentitio prima. Est ne Zanina Petri Gambonis filia? scis ne? TO. Est, est, oyme, istud me tantum nomen amazzat. SAL. Maraviliabam quod eras sic fronte rapatus, 640 qua te fastidis monstrabas essere pregnum, tamque magrum vidi, tam gramum, tamque striatum, ut mangiata lupis pareres vacca famatis. Deh, poverelle, istis noli te credere fomnis, noli post ipsas cervellum perdere ladras, 645 noli, dico tibi, Veneris seguitare putellum. Ille cavestrellus faciet tibi rumpere collum, ille orbisinus totum sfrantumat honorem. Est amor angoscae speties, mentisque diavol, est amor errorum capitanius, estque putanae 650 filius, est proprii domenticatio iuris, est quoque vergognae contrarius, estque maligna pestis et a nulla morbus guarribilis herba: per quem perdit homo ius, robbam, seque medesmum. Fac sennum matti, deh lassa, Tonelle, talopram, 655 nam secchiam merdae tandem cascabis in unam. Noscere vin causam, cur non habet ille mutandam? est quia vergognis oculos bindamine stoppat. Noscere vin quare puer est, nunquam ve senescit? nam facere impresas pueriles cogit amantes. 660 Noscere vin quanti sit damni causa ladrettus? hic exempla tui solum statuamus avantum. Si, Tonnelle, modo zuras mihi dicere verum, est tibi nulla modo vaccarum cura tuarum. Primum secca illis garlettos merda boazzat, 665 nam velut usabas nunquam tua stalla netatur. Si mungis, mungis tal qualiter omnia puzzant. Omnia te tristant, praeter doniare puellam, quae tibi cervellum rapuit, sennumque robavit, inque gucchiarolo retinet putanella ficatum. 670 Cessant nascherpae, cessat cagiada, botirus. Humida formaium corrumpit muffa levatum, itque in malhoram pecoris speranza torellus, inque malum puntum substantia tota ruinat. Vigna tui broli sine palis, piena ruidis, 675 clamat et a longe zappam nonanta mearos. Vadunt ad sguazzum campi, lagus arva covertat, namque cavedagnis nunquam fossata cavantur. Dormit zappa domi, forcatus, vanga, badilus. Cuncta sui culpa veniunt ruginenta patronis. 680 Hic ille acquistus, qui fitur amare puellas; hunc mulazzus Amor tibi dat, Tonnelle, guadagnum. Perdis amicitiam multorum, perdis honorem, et patri matrique tuae paris, improbe, guaios. Hunc de cervello tostum, precor, excute grillum, 685 ne bovis accipiat panzam, bustumque gigantis, et modicus fiat grandis montagna fasolus. TO. Ista meam rupit circumparlatio testam, per dextramque intrans laevam passavit orecchiam. Dans vento calzos umbram, Salvigne, misuras, 690 in ghiazzam scribis, solis scaldante lusoro. Plus tostum caschet mundus, coelumque roversum, plus tostum mulosque asinosque volare videbis, cornacchiasque iugo faciemus arare ligatas, plus tostum talis nascat verzonus in horto, 695 quod minor ad totam Bressam det foia menestram, quam sinat unquamcum Tonnellus amare Zaninam. Et licet hanc vellem, non possem linquere foemnam, et licet hanc possem non vellem linquere nympham. Vade, nec impresa me quisquam toiat ab ipsa. 700 SAL. O sine cervello zentaia, genusque matescum, se cruciant quod amant et amorem sponte sequuntur. Cazza foras istam de testa, pazze, matezzam, teque tibi stesso prudenti torna vedero. Hic Amor ad stuvam mandat finaliter omnes, 705 tuque capraeque tuae sparavero andabitis ultro. TO. Mentiris, nec Amor fit eorum causa malorum. Nonne quis est similis zocco similisque puvono, quem non mordet amor, quem non capit ulla puella? dic, giandussa, quid est virtus nisi germen amoris? 710 virtutem sborravit amor, sborravit amorem summa Dei beltas, quae corpora nostra galantat, inque Zoanninam venit bellasque putinas. Nunquid ego potius merlottus amabo cavallam quam bellam donnam, sensuque rasoneque plenam? 715 SAL. Potta meae, quod non volo blastemare, madregnae, argumenta facis magno bastantia Scotto. Sum contentus, ama, quia quemque bisognat amare, sed ratio, non mens lassiva gubernet amorem. TO. Doh diavol, amor non est subiectus, et istinc 720 debet amor potius rationem flectere quo vult. Non ne vetus proverbol habes: «Amor omnia vincit»? SAL. Heu bene parlasti, meschine, quod omnia vincit, namque tibi robbam, famam tulit atque saperum, plusque Zoanninam curas quam mungere vaccas. 725 TO. Pur ibi te fichet, nescis voltare galonem, num tu Zanninae vis me praeponere vaccas? SAL. Non, sed ama pariter vaccas, vaccamque Zaninam. TO. Oh veniat cancar tibi nunc, manigolde, quid inquis? tu ne Zoanninam praesumis dicere vaccam? 730 SAL. Perdonanza, precor, nolique cridare, fradelle, nam meus incauto dictus muzzavit ab ore. Imo Zoanninam stellam chiamabo Dianam, dummodo non voias te desperare per illam. Quod si desperas, et vis te tradere corvis, 735 non pur eam vaccam sed ego clamabo putanam, et semper dicam quod Amor tibi colla tiravit. TO. Numquid Amor boia est, quia dicis colla tiravit? SAL. Ut quid habes manibus pro te appiccare cavezzam? TO. Non amor, ast odium quod fert mihi cruda Zanina, 740 me quasi sforzavit contradam perdere drittam. SAL. Ut quid amas illam, si te sdegnosa refudat? TO. Troppus amor quem porto sibi facit esse superbam. SAL. Ergo troppus amor te vult picare bonhomum. Ne stupeas, boiam si dixi nomen amoris. 745 TO. Crimen amoris enim non est, at culpa puellae, troppus amor non esse potest, at troppa superbit. SAL. Dissimula, fingasque aliam seguitare morosam. TO. Dissimulare nequit, vel fingere, pazzus amator. SAL. Heu quia vicisti, cedo, Tonnelle, nec ultra 750 disputo, nam tua me sententia docta ligavit. Non de cadreghis doctae venit ista Bolognae, non Pomponazzi processit ab ore Peretti; talia nec donant zappae, nec aratra saputis; solus amor docuit, potis est qui alzare biolcos 755 de ruto stallae scarlatti ad culmina brettae. Victor es, et speciem formamque agnoscis amoris. Est gentilis amor, vult cor gentile, galantum. dulce, saporitum, tandem dulcedo fit ipsa. Et iuro, Tonnelle, tibi, retrovabo Zaninam, 760 hanc ve tibi faciam dilectam, lassa pauram, lassa mihi curam, me guarda, staque segurus. Vade casam laetus, cordamque retorna cavallae. Sol ruit in saccam, grillique per arva tricantant.
MIRA TONELLI VIS
Oyde meus venter, mea milza, meusque magonus,
765 o mea tercentis testa piena grylis!
o quales lancos, o qualia cancara porto!
poena minor poenis est codesella meis.
Nil sunt giandussae, nil vermocanus ad istas,
quas pro te sofro, gnecca Zanina, doias.
770 O mea puta, fero pro te malapasca, malannum.
Deh non sis mortis causa ribalda meae!
Schioppo, creppo, brusor, picolum nec trovo ripossum,
nec datur almancum posse morire cito.
Affannus maior meus est quod vivus amazzor,
775 mors nec amazzatum me rapit ulla viam.
Tu tamen hic rides, cantas, semperque solazzas,
nec pietas mentem dentegat ulla tuam.
Quo magis in poena crido, magis improba soias
me, tibi qui sempro tempore schiavus ero.
780 En ego, si mangio videor mangiare lusertas,
sdegnaris quoniam, vacca Zanina, mihi.
En bibo, quando bibo, solimati vina botazzi,
sdegnaris quoniam, porca putana, mihi.
Cum dormit, paret forcam montare Tonellus,
785 sdegnaris quoniam, ladra picanda, mihi.
Ipse sonus pivae mihi gnaolare videtur,
sdegnaris quoniam, gata lecarda, mihi.
Paret garofolus nasanti merda Tonello,
sdegnaris quoniam, brutta carogna, mihi.
790 Non mihi mangiandi voia est, non voia bibendi,
sdegnas Tonnellum, bella Zanina, tuum
Nulla repossamen mihi nox longhissima praestat,
truffas Tonnellum, nympha galanta, tuum.
Nulla malenconicas removet sordina gramezzas,
795 treppas Tonnellum, dolza recotta, tuum.
Nulla meo grandat florum spiramina naos,
soias Tonnellum, grassa polenta, tuum.
Ergo finatantum spresias, pignata, coverchium,
puzzat Tonello maccaronaea tuo.
ECLOGA DE IMBRIAGATURA
TONELLUS, GARILLUS
800 TO. O fortuna, nimis povero crudela Tonello, qua causa tanti per te mihi dantur afanni? cur non hanc animam streppas de corpore tandem? nonne mihi satius un trattum fundere vitam, quam totis giornis ter mille morire fiatas? 805 es, fortuna, canis, stronzus, gattique carogna, et tamen a pazzis lac, zuccar, melque vocaris, quos utinam facias te te cognoscere tandem. Nonne finadessum meque huc meque arripis illuc, et florentinae iactas de more balettae? 810 GA. Quid turbulentus facis hac, Tonnelle, sub umbra? nunc ego rampatus longam scalvare pioppam, ut virdo possim foiamine pascere capras, audivi lacero te suspirare magono. Te precor ut voias marzam buttare deforas. 815 Tu scis non pocum strettos nos esse parentos, tu scis quam savius villa sum dictus in ista; conseium quapropter ego cotale trovabo, quod pones zosum fors et dabanda travaium. TO. Nunc nunc pensabam quia me grezare venires. 820 Vade viam, quantumque potes te porta dequium. Ad corpus sancti, quod blastemabo, lupini, si, Garille, loco non te distollis ab isto plus de cinquanta parebimus esse todescos. GA. Nonne tibi dico quam sis, Tonnelle, maruffus? 825 guaios scire tuos inguro, daboque socorsum, et vis ad primam sic me cazzare parolam? TO. Deh guarda, guarda, non magnus bastat afannus, qui mihi nocte cavat milzam, giornoque coradam, si non hic etiam veniat mihi iungere doias. 830 Expecta, poltrone, volo tibi rumpere schenam; fors fors pentibis mihi nunc venisse davantum. GA. Vade pianinum, rogo te, mi chare Tonelle; an, poverine tuum, tolerabis battere barbam? TO. Si tibi perdono, veniat mihi pinfer in occhis, 835 guarda, vilane, dabo quod cercas, quod ve talentas. GA. Horsu, ne facias, es mattus? atriga furorem. Qui sumus ignoras? sta retro, dico, padimma. Mò, sagurate, tuum sic fers tractare parentum? sta quetus, requia, quid dixi? quid tibi feci? 840 nonne parolinas usavi dire melatas? TO. Nonne simelmenter tibi dixi:—Vade, Garille?— scire quid importat mea te pensiria? nunquid sub sagramento tibi sum parlare tenutus? guarda meos oculos, si vis cognoscere doiam. 845 GA. Do, Tonelle, tibi perdonum, doque rasonem, te quia comprendo nimiam sburlasse gramezzam. Attamen un pocum voias audire sodalem, perque guisam nullam compagni verba refudes. Dic su cuncta mihi, marzum mihi spuda figatum; 850 quamvis penserum tua mangiet corda cativum, omne tamem charo debes scoprire Garillo, taiandumque bono medico praebere bognonem, qui mala cervelli pensiria pacificagat, si tamen infirmus malattiam significagat. 855 TO. Quid mihi tu tantum sine fructu rethoricagas? vin quod ego dicam veruni tribus omne parolis? unxisti fortasse musum, fiascum ve basasti, et mihi ieiuno venisti orare quatrhoras. Num sine crevello valeam purgare ceserchiam? 860 si mihi sorbottum das vini, cuncta sborono. Cuncta foras butto, quia vinum cuncta palesat, dummodo sit vinum civis, non vappa vilani. GA. Si non una tibi bastat gorgada botazzi, ecce meo totum socio do, dono botazzum. 865 Sunt ad comandum chari mea quaeque Tonelli, nec libi torchiati datur pissacara vini, nec quae ranarum nascuntur supra culattas, musta visentinis haec sunt spinata tinazzis, hoc mea donavit modo me patrona fiasco, 870 namque tuli binos illi de more caprettos. TO. Da mihi, clo clo, bibi, non gustat Roma miorem. GA. Quid Romam allegas? non nostrae regna Cipadae tam bona gustavit, gustat, gustabit avantum. TO. Tu quoque barillo da, me cernente, bufettum. 875 GA. Sum contentus, eris nunc satisfactus ad unguem. Lassa netare musum; clo clo, iam mezzus habetur. Tuque ancum, compagne, sona, day, stricca, Tonelle. Nonne bonum? muffam ne sapit? dic hora, comenza, dic tua Garillo moestae pensiria testae. 880 Ecce orecchiarum busos deslazzo gemellos. TO. Ab Iove principium buttae, vini omnia plena. Boccalides Musae, paulo meliora bibamus. Non omnes vinessa iuvat, picolique marelli: si bibimus gregos, greghi sint gutture digni. 885 Sed quid ego, fradelle, tibi contare volebam? GA. Doh cancar, testam ne tulit possanza botazzi? Gratta caput, revocat capitis grattatio mentem. TO. Nunc scio quid sit amor, veteres migrate coconi. O imbriaghe puer, nimium ne crede barillo. 890 Vina adaquata cadunt, vernazza ribula leguntur. Mi Garille, fugit me quidquid dire parabam, nescio qua mihi nunc grossedine testa gravatur, quos habeo dentrum plene cognosco travaios, lingua tamen parlans zoccos streppare videtur. 895 Dicam domanum passutus quinque manestris, seu sint panizzae, seu sit muliebre polenta, namque polentarum sensus mangiamen aguzzat. Ahn, sed ego tandem recolo, iam tornor acasam. Oyme quot et quales sub milza porto rasoros! 900 Non bastat quoniam squarzant sine fine tapinum, sed quid ab ognuno ceu vulgi fabula soior? Non tibi sanglottos, tibi non suspiria narro, quae per iter colli vellent uscire magonem, sed quia sunt troppi, quia se l'un l'alter adossant, 905 en per iter culi braghis sorantur ab imis, efficiuntque meras suspiria multa corezas. GA. Iam perdono tibi, narrasti cuncta per orden, nunquam pensassem te tosum prendere gattam, et disguantatum nasos moccare civettis. 910 Certe bisognabit tandem cagare stopinos. Quid me sponsonas? intelligo, labra sugasti. Ecce barilus adest iterum, bibe rursus et ancum. TO. Goffa refudaret talem zentaia bevandam. Clo clo, panza tumet, nolo plus, testa caminat, 915 fertque caput secum, verum, quid dire volebam? GA. Dicebas quod panza tumet, rallenta corezam. TO. Nescio si potero mollare, tof, altera tuf tof. GA. Non sic aio tibi, voias lentare corezam: dico centuram fibiis ammolla solutis. 920 Heu quia nam tantae cinxerunt astra fumanae, guastatur tempus, ne fors bagnemur eamus. TO. Tu quoque caldus eris, ni fallor, ab igne botazi. Ecce stat ad mediam gambam sol altus et inquis: —Guastatur tempus, cinxerunt astra bocali.— 925 Sed recitare volo bellam, Garille, fiabbam. GA. Hor là, commenza, sed oh vadit tot mundus atornum, quo casamenta volant? quo caprae, quo mea vacca, quo mea vacca, inquam, volat alta, viamque meatur? TO. Perdere nolo capras. GA. Nec volo perdere vaccam. 930 TO. Curre, Garille, retro, quo curris? volta de quaium. GA. Tu quoque delaium, quo, quo, Tonnelle, ritorna: quo sine me? casco, veniat codesella fiaschis, atque visentinae creppent in frotta barillae, quae mihi cervellum tot ghebbis imbratarunt. 935 TO. Es coctus plusquam crudus, compagne, nec ipse sum liber, coepi gattam, simiamque piavi. GA. Sta, Tonnelle, susum, quid cascas? surge, gaiarde. Huic palo te tacca manu, quem strettus abrazza. Heu quia non unum video sed mille Tonellos. 940 TO. Sic ego non unum video sed mille Garillos. Oh quot quot pegorae pascendo per aëra vadunt, turchinamque gerunt lanam, montonus azurrus sturlat cum vacca virda, bona sera patrona. Vos dare bon vinum Grillo, briagare Tonellum. 945 Trincher tartofen, io io, mi star sine testa. GA. Ne tibi penserum des, o Tonnelle, panada: tantum quem stringis manibus ne desere truncum, donec trapasset vini scalmana paditi. Hui quantas ego cornutas contemplo civettas. 950 TO. Non sunt scornutae, non sunt, Glirille, carettae, sed quem taccatum portas gallone balestrum. Octo tirasti frizzas, ego quinque verettas. Stas frescus, nec me zenari mesus aghiazzat. O quantis tantis impletur testa saiottis! 955 GA. Ecce lagus Paiae, quid erit? nodabimus ambo, ambo ne ranocchii nodabimus arte sotacquam? TO. Despoiare libet, sum nudus, tuque camisam tira, Garille, foras: en Paiae nodo per undas. GA. Sic facio, sed cur non bagnat Paia culattas? 960 TO. Imo cavant ochios buschae, imo pulvis anegat, imo quidquid ago, video, tangoque botecchia est. GA. Me miserum, Tonnelle, iuva, me prestus aiutta. Una caret forzis nervo mihi gamba tirato, oyme tirat nervus, est granfus, porge botazzum. 965 TO. Tu ne botazzum iterum? faciamus, prende botazzum. GA. Da cito, ne tarda, morior, volo vivere, clo clo, ecce bibo, sursumque bibo, bibe tuque, Tonelle. Gratia sit semper savio renduta fiasco, me sua de grandi prigolo reverenda traxit. 970 Imbriagus eram nuper, sum nettus adessum. Sic morzare focum focus alter saepe solevit, sic modo vinorum purgarunt vina fumanas, pro quibus intrarat nos quinta essentia talis, qualis non intrat lanzos in tempore brindes. 975 TO. Ecce serenantur nobis solaria coeli, quaeque suo primo res est tornata logino. Sum Tonnellus ego, tuque es, Garrile, Garillus. GA. Ergo repossemus nos ambo glande sub ipsa, non sine proposito fuerit dormire quatrhoras.
ECLOGA
BIGOLINUS, TONNELLUS, SALVIGNUS
980 BI. Tu solus, Tonnelle, iacens stravacatus in umbra. castrono similis cum nullas mastegat herbas, quas phantasias per zuccam volvis adessum? nonne soles fazzam mihi promere semper alegram? TO. Ecquis es, ut venias amalato rumpere testam? 985 vade viam, curaque tuas seguitare pedatas. BI. Dextrius, o Tonelle, pocum, quid faris amico? siccine me primo vis tractu pellere boschis? scire tuas opto poenas, dabo forte reparum, ne dubita, semper qualchus retrovatur aiuttus. 990 TO. Quem, streppone, dabis, vel quem dare credis aiuttum? nonne es bastevolus mihi descalzare stivallos, et, macarone, putas me consolare parolis? hinc te tolle viam, dico, tu anchora manebis? BI. Nolo andare, quis es, qui sic bravose comandas? 995 si non basto tibi frustos sgambare stivallos, bastabo e panza fortasse cavare budellas. Quid, Tonelle, bravas? an fors non nosco Tonellum? scis modo quid cercas? sed praestat mittere garam. Vult hic contra alios sdegnum smaltire Zaninae. 1000 TO. Si, Bigoline, tuum velles compire caminum, inter nos similis non orta baruffa fuisset. BI. Quis dedit impazzum? duo sto lontane cavezzos; at scio bisognum; o quam bona sonzia boschi ungeret un trattum tibi brazzos atque schenazzam! 1005 tanta tuo fugeret fors fors de ventre matana, scordaresque bragas Menghi, scufiamque Zaninae. TO. O Bigoline, nisi guardes quod dicis, amici non erimus, taceas, faciesque tacendo bel'opram. BI. Tu prius in coleram nulla ragione salisti: 1010 sic prius est licitum te stare tacendo quietum. Guarda istam frascam, quam tanta superbia brancat! TO. Tu mihi non unam sed noias mille dedisti, quas supportandas non amplius esse putamus. BI. Scilicet andamus vignas taiare novellas: 1015 ut de nocte meas taiasti, deque polaro Zamboni septem robasti, ladre, galinas. Immo (quid alterius damnum scuitare bisognat?) nonne meas gallis, gallinis atque polastris continuo stanzas, cortivum, tectaque vodas? 1020 TO. Hui! rex parlat, loquitur reverentia papae, qui tot habet stanzas, tot habet miracula rerum. Me porcile tuum (scelus est chiamare fenilum) vili compactum fango, marcisque canellis sgallinasse baias? o cancar, guarda quod inquit, 1025 guarda quod hic furfans, furfantum gloria, parlat! vix pollastruzzum sua coniunx nutrit in anno, et bravat plenum tot rebus habere casalem. Scilicet a vestris pendet gula nostra galinis. Veruni quis nescit te nocte catasse Zanolum, 1030 dum quattus quattus stabas post terga fenili, ut sibi tunc natum posses robbare caprettum? ille sed accortus fingens dormire bofabat, te tamen occhiatum pridem scaltritus habebat. Interea dum tu levibus calcagnibus ibas 1035 atque caprettinum subito arraffare parabas, in pede saltatus, preso bastone, Zanolus —Dayque lupo, day, dayquelupo,—pieno ore cridabat, teque bonis stringhis caricans tutavia scapantem, velles non velles, fecit deponere furtum. 1040 BI. O quales retrovat falsas hic boia fusaras! dicere praesumis me bastonasse Zanolum, me, qui bastarem Gattam affrontare Melatam aut Bertolottum marchesca in gente Coionem? ecquis erit tanti, qui se scire istud avantet? 1045 TO. Hoc scio, sed melius tua schena scit illa provando, talis et impresae durat signale sinhoram, namque videtur adhuc gesiae taccata solaro mazza gropolosi cornalis more trophaei, cui traxit noster Bigolinus tergore scorzam. 1050 BI. Doh facies drittum tales non dire cotalas, ne cum cervello rupto porteris acasam. Fors ego spoiavi, forcas montando, picatum, ceu tu spoiasti, cui nec camisola remansit? TO. Ergo age, si piccant ladros, piccaberis ipse, 1055 teque meum iuxta morem spoiabo ladronem, et promitto tibi nec solam linquere bragam. BI. Fac sennum matti, taceas, Tonnelle, nec ultra quas habeo ad nasum voias incendere vespas. TO. Non vespas, Bigoline, tuas ego stimo coellum, 1060 nec mancum impletur galabronis testa Tonelli. BI. Non plus supporto, volo sbizerire matanam, accipe pugnadam, tua sic, sta saldus, un'altram en pia non mancum meiorem, tun fugis? ecce tertia… TO. Quid pensas me spaventare? BI. Videbis. 1065 TO. Non tibi tres pugnos parco, me cancar amazzet. Hic etiam tuus est, an sic? sta salde, quid inquis? non facio stimam de te, poltrone, ceresam. BI. Non stimam facis? an talem me ferre bufettum? certe non patiar; si possum supra ganassam 1070 hanc dare tartuffam, guarda, te verbero, tach tach. TO. Tu quoque tach tich toch, an plus? spudas ne cruorem? quid bravaris adhuc?… heu casco… BI. Res bene vadit. TO. Horsu, ne facias, oy oyme, parce Tonello. BI. Tof tof. TO. Oyme, caput, mea trippa, meaeque ganassae! 1075 BI. An tibi non anchum callant, manigolde, bravarae? an mihi vis etiam repetare? quid esse putabis? es nondum satius? volo te tractare per altram ecce viam. TO. Bigoline, sinas me stare, quid oyme, oy quia me striccat, mihi me baricocola streppat! 1080 BI. Te castrare volo, smemorabis forte Zaninam. TO. Dico tibi, me stare sinas, oy, oyme, diavol! SA. Sentio rumorem, quid erit? volo cernere factum. TO. Straccus es anchoram? non, non: volo perdere vitam. BI. Quomodo se sforzat de sopra venire gaioffus! 1085 non, Tonelle, viam coepisti, appunta gaiarde. Tu ne putas nostris te te subtrare ginocchis?.. O fortuna, quid hoc superor! TO. Sta saldus, an istud esse putas falsum quia tandem supra venivi? sta, boiazza, super veni, volo rendere tonfas, 1090 rendere panzadas, tot goffos, totque bufettos, atque sonaiorum striccamina dira meorum. BI. Te bene guardabis, quid agis? meus oyme galonus… TO. Expecta, donec pedibus tibi panza foletur, sic sic in tinis uvas calcare solemus. BI. Chiap chiap. 1095 TO. Allentas sic sic, asinazze, corezas? BI. Parco tibi, Tonelle, mihi quoque parce tapino. Heu mea panza, lof, heu, lof, lof, crepabo daverum. TO. Ah manigoldorum puzzor, fex, stronzus et oybo: aium mangiasti, tuus aium venter amorbat. 1100 SA. Quid facitis, cancar? horsu, Tonelle, padimma, lassa Bigolinum, quo tanta est quaestio? lassa. BI. O quia sum mortus, mi mi Salvigne, ribaldum hunc tira dadossum; da, da, compagne, socorsum. TO. Non, Salvigne, tibi noiam fecisse recordor, 1105 qua propter nostris ne te trammitte baruffis. Nescis quam peius me tambussabat adessum? SA. Ah, Tonelle, precor, quo smania tanta, Tonelle; cui dico? BI. Salvigne, iuva. SA. Tonelle galante, fac mihi gratiolam solam, sta denique susum. 1110 TO. Hic mihi promittat pacem sic stratus arenae, tuque segurtatem fac illi, quod mihi pacem tam longo servet quam longo tempore vivat. SA. Hic bene promittet, sic te, Tonelle, seguro; quod sic non faciet, tibi carrum spondeo foeni 1115 mazatichi, quo se tua vacca Bonella satollet. Nonne petis pacem, vel das, Bigoline, Tonello? BI. Ah Salvigne, mihi nimis haec iniuria pesat. Sentio sub calzis eius gravibusque zenocchis mudandam imbratasse meam, dum copia sborrat 1120 multa corezarum, dumque os suspirat abassum, et dabo, sive petam sic sic menchionice pacem? Attamen importat multum, quum quaia tenetur ungue sparaverii, vel quum sorighinus in ore vivit adhuc iuvenis gatti, qui forte scapabit, 1125 sit pax; ista tuum firmetur propter amorem. SA. O bene pensatum! virtus sanctissima pax est. Iret a brodettum sine pace creatio rerum. Surgite, compagni; nulla est offesa tra vobis, ponite post schenam cerebrum, scordate parolas 1130 in colera dictas; basa, Bigoline, Tonellum, tuque simelmenter Bigolinum basa, Tonelle. Ambo venite simul mecum coenare staseram, nam simul expectat nos dudum paper arostum.