Iskra łunę roznieca, z nasionek wylęga

Olbrzym, dosięgający brzegów ziemiokręga15.

Tak dzielne geniusze panują nad światem:

Teraźniejszość upada przed ich majestatem;

Stworzenia, które kiedyś wyda przyszłość mętna,

Niosą kolor ich blasku lub ich razów piętna.

Ale równa jest wielkość, czy to światu władać,

Czy skutki wielkiej władzy nad światem wybadać.

Nieraz miasto w podziemną rozpadlinę gruchnie,

Słońce kirem16 zachodzi17, woda płomień buchnie: